Poradnia ubezpieczeniowa

• Jaki będzie właściwy tryb do zakwestionowania niewłaściwego prowadzenia sprawy płatnika przez organ
• Czy niepodpisana skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego zostanie rozpoznana
• Jak obliczać termin przedawnienia składek, gdy postępowanie w sprawie trwało kilka miesięcy
• Dlaczego warto uprzedzać domowników o możliwej przesyłce z ZUS

Zgodnie z art. 3 par. 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

• decyzje administracyjne;
• postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
• postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
• inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
• akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż wyżej określone, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
• akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
• bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji jest dopuszczalna w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Do oceny opisywanej sytuacji pomocne może się okazać stanowisko zawarte w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 września 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wa 451/19. Wynika z niego, że w tego rodzaju sytuacjach istnieje prawo do skargi, które może być jednak realizowane w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a). Przedmiotem tej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.). Dalej podkreślono, że skargi są związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, a do ich rozpatrywania powołane są organy administracji wymienione w art. 229 k.p.a. Jednocześnie sąd wskazał, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. A to dlatego, że działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 par. 2 p.p.s.a. Dodano, że stanowisko to odnosi się również do skarg wnoszonych do sądów administracyjnych na bezczynność organu w sprawach prowadzonych w trybie skargowym określonym w dziale VIII k.p.a., bo skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności. Finalnie sąd odrzucił skargę ubezpieczonego z uwagi na podane wyżej przesłanki formalne.