Czy można wprowadzić mieszany czas pracy
Pracodawca nie może stosować konstrukcji czasu pracy nieprzewidzianych w prawie pracy.
Czytelniczka jest zatrudniona jako kierowniczka sklepu spożywczego. Pracodawca zmusza ją do pracy w czasie wielokrotnie przekraczającym obowiązujące normy, wyznaczając wiele zadań także jak dla zwykłych pracowników. Nie chce jednak wypłacać jej wynagrodzenia za godziny nadliczbowe - twierdząc, że czytelniczka pracuje w mieszanym czasie pracy.
- Czy istnieje taki system czasu pracy - pyta pani Ewelina z Kielc.
Nie. Stanowisko pracodawcy jest niesłuszne, a czytelniczka ma prawo do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.
Przepis art. 140 k.p. regulujący zadaniowy czas pracy nie przewiduje konstrukcji "mieszanego czasu pracy", w ramach którego pracownik byłby zobowiązany do świadczenia pracy bez wynagrodzenia ponad powszechnie obowiązujące wszystkich pracowników podstawowe normy czasu pracy (por. wyrok SN z 10 czerwca 2010 r., I PK 6/10, LEX 589951). Nie mogą one przekraczać ośmiu godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym (art. 129 k.p.).
SN podkreślił, że niewypłacanie dodatkowego wynagrodzenia za pracę z tytułu stałego przekraczania obowiązujących pracownika norm czasu pracy nie może być usprawiedliwione powoływaniem się przez pracodawcę na nieznaną prawu pracy konstrukcję "mieszanego czasu pracy", obejmującą równocześnie elementy zadaniowego i równoważnego czasu pracy. Taką konstrukcję należy uznać za stosowaną w celu obejścia przepisów o czasie pracy w godzinach nadliczbowych.
Rafał Krawczyk
sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu
Art. 129 par. 1, art. 140 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn.zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu