Zleceniobiorca na przestoju? To wbrew prawu cywilnemu

Przedsiębiorcy, u których pandemia koronawirusa spowodowała określony spadek obrotów, mają możliwość uzyskania dofinansowania ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Pieniądze są przeznaczane na rzecz ochrony miejsc pracy – a dokładniej na pokrycie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo z obniżonym wymiarem czasu pracy. Wynika to z art. 15g ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374, ost.zm. Dz.U. poz. 695, dalej: specustawa o COVID-19).

Warunki i tryb wykonywania pracy w okresie przestoju ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy ustala się w porozumieniu pomiędzy pracodawcą a organizacjami związkowymi bądź przedstawicielami pracowników (wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy). Generalnie możliwość zawierania tego rodzaju porozumień w prawie pracy znajduje swoje źródło w art. 9 kodeksu pracy oraz art. 253 ust. 1 lub 2 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 263). Kontrowersje wśród ekspertów budzi jednak art. 15g ust. 4 specustawy o COVID-19, który stanowi, że regulacje z art. 15g stosuje się nie tylko do pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, ale również do zleceniobiorców.