Szatniarz to nie ochroniarz i obowiązuje go krótszy czas pracy

Tak wynika z odpowiedzi udzielonej przez departament nadzoru i kontroli Głównego Inspektora Pracy (GIP) na pytanie zadane przez Edytę Sieradzką, ekspertkę ds. zatrudniania osób niepełnosprawnych Federacji Przedsiębiorców Polskich. Dotyczyło ono sytuacji jednego z pracodawców, który ma pracownika z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności zajmującego stanowisko szatniarza. Zakres jego zadań obejmuje m.in. nadzór nad pomieszczeniem szatni, przyjmowanie i wydawanie odzieży, czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem, co w praktyce wiąże się z koniecznością obserwacji otoczenia. Pracodawca ma jednak wątpliwości, jakie normy czasu pracy będą obowiązywać w jego przypadku.

Czas pracy niepełnosprawnego pracownika

Zgodnie z art. 15 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 913 ze zm.), czas pracy osoby zaliczonej do umiarkowanego i znacznego stopnia niepełnosprawności nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Dodatkowo wszyscy niepełnosprawni pracownicy nie mogą pracować w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych. Od tych reguł są wyjątki przewidziane w art. 16 ustawy, bo nie stosuje się ich do osób zatrudnionych przy pilnowaniu oraz gdy lekarz na wniosek pracownika wyrazi na to zgodę. Dlatego pracodawca zastanawia się, czy wspomnianego pracownika, który jest szatniarzem, można uznać za osobę zatrudnioną przy pilnowaniu i stosować ogólne normy czasu pracy.