Jakie są warunki dorozumianego zatrudnienia

Dopuszczenie pracownika do pracy po rozwiązaniu umowy o pracę zawartej na czas określony jest równoznaczne z milczącym oświadczeniem pracodawcy tylko w przypadku, gdy nastąpiło ono za wiedzą i zgodą osoby lub organu reprezentującego pracodawcę. Artykuł 3¹ k.p. stanowi zaś, iż za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba lub organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba. Wyznaczenie innej osoby dokonującej czynności z zakresu prawa pracy następuje przez złożenie oświadczenia woli pracodawcy i wyrażenie na to zgody przez tę osobę. Jeżeli w przedmiotowej sprawie brygadzista nie był upoważniony do dokonywania czynności z zakresu prawa pracy, to nie można uznać go za podmiot reprezentujący pracodawcę. Warunkiem koniecznym uznania, że doszło do nawiązania nowego stosunku pracy z pracownikiem, jest ustalenie, że to pracodawca (a więc organ bądź podmiot uprawniony do dokonywania czynności z zakresu prawa pracy) miał zamiar zatrudnić byłego pracownika na określonym stanowisku.

Do nawiązania stosunku pracy wymagane jest, aby każda ze stron wyraziła zgodę na warunki będące istotnymi składnikami tego stosunku. Istotny jest także zamiar pracodawcy, jego chęci i możliwości zatrudnienia pracownika na określonym stanowisku. Natomiast brak oświadczenia pracodawcy co do dalszego trwania umowy o pracę zawartej na czas określony po jej rozwiązaniu nie może być rozumiany jako wola kontynuowania zatrudnienia. Samo przekonanie pracownika oparte na informacji pochodzącej od niekompetentnego podmiotu i świadczenie pracy przez krótki okres bez wiedzy pracodawcy jest niewystarczającą podstawą do nawiązania stosunku pracy.