Jakie świadczenia podlegają zaspokojeniu z FGŚP

Podstawowym celem Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych jest wypłata świadczeń należnych pracownikom w sytuacji, gdy dojdzie do niewypłacalności pracodawcy. Ustawa z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy w art. 12 określa rodzaj świadczeń, które podlegają wypłacie z Funduszu w sytuacji, gdy pracodawca stanie się podmiotem niewypłacalnym. Niestety, pracownik nie może liczyć na wypłatę wszelkich świadczeń przysługujących mu od pracodawcy, ponadto zakres wypłaty tych należności jest zwykle limitowany.

W razie niewypłacalności pracodawcy ze środków Funduszu podlega zaspokojeniu w pierwszym rzędzie roszczenie o wypłatę wynagrodzenia. Dotyczy to zarówno wynagrodzenia za czas wykonywania pracy, jak i wynagrodzeń gwarancyjnych, tj. wynagrodzenia za czas niezawinionego przez pracownika przestoju, za czas niewykonywania pracy (zwolnienia od pracy), za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy, wynagrodzenia za czas choroby, jak również wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego.

Roszczenia o wypłatę wymienionych wynagrodzeń podlegają zaspokojeniu za okres nie dłuższy niż trzy miesiące poprzedzające datę wystąpienia niewypłacalności pracodawcy albo za okres nie dłuższy niż trzy miesiące poprzedzające ustanie stosunku pracy, jeśli ustanie stosunku pracy przypada w czasie nie dłuższym niż dziewięć miesięcy poprzedzających datę wystąpienia niewypłacalności pracodawcy. Innymi słowy, warunkiem nabycia prawa do wypłaty wynagrodzenia jest właściwa odległość czasowa pomiędzy datą ustania stosunku pracy a datą wystąpienia niewypłacalności pracodawcy. Odległość ta nie może być dłuższa niż dziewięć miesięcy, a jej przekroczenie uniemożliwia wypłatę środków z Funduszu. Skoro w omawianym przypadku stosunek pracy ustał 31 maja 2008 r., a niewypłacalność pracodawcy została ogłoszona 5 stycznia 2009 r., to odległość czasowa pomiędzy tymi datami nieznacznie przekroczyła siedem miesięcy, a zatem pracownikowi przysługuje względem Funduszu roszczenie o wypłatę wynagrodzenia za pracę za okres trzech miesięcy.

Pracownikowi przysługuje również roszczenie o wypłatę ze środków Funduszu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Uprawnienie to dotyczy ekwiwalentu należnego za ten rok kalendarzowy, w którym ustał stosunek pracy. Podobnie jak poprzednio, warunkiem wypłaty tego ekwiwalentu jest maksymalnie dziewięciomiesięczna odległość czasowa pomiędzy datą ustania stosunku pracy a datą wystąpienia niewypłacalności pracodawcy, która jest tutaj zachowana.

Ze środków Funduszu nie będzie natomiast wypłacona pracownikowi odprawa emerytalna. Świadczenie to bowiem nie figuruje w katalogu należności, które w razie niewypłacalności pracodawcy podlegają zaspokojeniu ze środków Funduszu. Jedynym rodzajem odprawy, która podlega zaspokojeniu z Funduszu, o której mowa w ustawie o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.