Pracodawca musi ocenić ryzyko narażenia pracownika na promieniowanie optyczne

W myśl powyższego rozporządzenia wprowadzano nową definicję grup szczególnego ryzyka, a także określono działania pracodawcy w zakresie oceny ryzyka zawodowego.

Zgodnie z nowymi przepisami do grupy szczególnego ryzyka należą pracownicy, którzy:

● podlegają szczególnej ochronie zdrowia na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności kobiety w ciąży oraz młodociani;

● mają stwierdzone schorzenia powodujące nadwrażliwość na promieniowanie optyczne lub stosują środki fotouczulające.

Nowa regulacja prawna dotyczy także działań pracodawcy w zakresie oceny ryzyka zawodowego. Przepis par. 4 rozporządzenia dotyczy konieczności uwzględniania przy ocenie ryzyka substancji chemicznych, których współwystępowanie z promieniowaniem optycznym w środowisku pracy może zwiększać ryzyko ujawnienia się niekorzystnych skutków zdrowotnych. Jako przykłady substancji fotouczulających można wymienić np.:

● środki do impregnacji drewna, smoły, asfalty zawierające wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (fenantren, antracen).

W myśl par. 5 rozporządzenia określono przedsięwzięcia pracodawcy w zakresie eliminacji lub obniżania ryzyka zawodowego. Działania te powinny polegać na:

● wprowadzaniu procesów lub metod pracy ograniczających ryzyko zawodowe związane z promieniowaniem optycznym;

● doborze urządzeń przeznaczonych do wykonywania określonej pracy, o możliwie najniższej emisji promieniowania optycznego;

● ograniczaniu, w przypadkach koniecznych, emisji promieniowania optycznego środkami technicznymi, przez stosowanie urządzeń ochronnych i innych środków ochrony zbiorowej (blokad, obudów, osłon, ekranów itp.);

● projektowaniu miejsc pracy i rozmieszczaniu stanowisk pracy w sposób umożliwiający izolowanie od źródeł emisji promieniowania optycznego;

● zapewnieniu prawidłowo dobranych środków ochrony indywidualnej;

● przestrzeganiu instrukcji producentów sprzętu, w szczególności w zakresie bezpiecznej obsługi zapobiegającej powstawaniu szkodliwych emisji promieniowania optycznego lub nadmiernych poziomów ekspozycji.

Do wymienionych obowiązków pracodawcy, należy także zaliczyć konieczność oznaczenia znakami bezpieczeństwa miejsc pracy, w których poziom promieniowania może przekraczać wartości MDE (maksymalne dopuszczalne ekspozycje na promieniowanie optyczne) oraz wydzielenia strefy z takimi miejscami i ograniczenia do nich dostępu.

Postanowienia powyższe stosuje się odpowiednio (oprócz osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę) m.in. do osób fizycznych wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy albo prowadzących na własny rachunek działalność gospodarczą w zakładzie pracy lub innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, studentów lub uczniów odbywających zajęcia praktyczne, osób wykonujących krótkotrwałe prace albo czynności inspekcyjne oraz osób niebiorących udziału w procesie pracy, jeżeli prace z użyciem źródeł promieniowania optycznego prowadzone są w miejscach, do których mają dostęp te osoby.

Celem nowych rozwiązań jest usystematyzowanie i ujednolicenie przepisów dotyczących wpływu promieniowania optycznego na wykonywanie pracy.

Omawiane rozporządzenie wchodzi w życie 24 czerwca.

Opracował Maciej Kasperowicz

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 27 maja 2010 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach związanych z ekspozycją na sztuczne promieniowanie optyczne (Dz.U. nr 100, poz. 643).