Nie można rozwiązać umowy z datą wsteczną

Pracodawca, rozwiązując umowę o pracę bez wypowiedzenia, nie ma obowiązku wskazywania daty, z którą następuje rozwiązanie tej umowy.

Podawanie tego terminu nie jest konieczne, dlatego że oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu umowy musi być złożone (doręczone) pracownikowi. Natomiast to, zgodnie z art. 61 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm. - dalej k.c.), który z mocy art. 300 k.p. ma zastosowanie także do stosunków pracy następuje z chwilą dojścia pisma do adresata w sposób stwarzający mu realną możliwość zapoznania się z jego treścią. Tak więc rozwiązanie stosunku pracy przed tą chwilą, a więc rozwiązanie go z tzw. wsteczną datą nie jest możliwe. Wskazywał na to wyraźnie także Sąd Najwyższy w uchwale z 6 października 1998 r. (III ZP 31/98, Wokanda 1999/2/17), stwierdzając, że pisemne oświadczenie woli pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia nie musi wskazywać terminu ustania stosunku pracy, który to skutek następuje zawsze w dacie dojścia oświadczenia do adresata. Oznacza to, że niezależnie od daty wskazanej przez pracodawcę w jego oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia, rozwiązanie umowy nie może nastąpić przed dniem, w którym pracownik otrzymał to oświadczenie.

Podobny pogląd wyrażono w uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego z 9 września 1999 r. (III ZP 5/99, Biul.SN 1999/9/2 ), gdzie stwierdzono, że w razie zamieszczenia przez pracodawcę w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę jako daty rozwiązania tej umowy dnia wcześniejszego od dnia doręczenia tego oświadczenia pracownikowi, umowa o pracę rozwiązuje się dopiero z dniem dojścia tej wiadomości do adresata, w sposób umożliwiający mu realne zapoznanie się z jego treścią.

Warto jednak zaznaczyć, że zamieszczenie przez pracodawcę wcześniejszej daty rozwiązania umowy o pracę niż data doręczenia pracownikowi pisma o rozwiązaniu umowy nie uzasadnia roszczeń zwolnionego pracownika o przywrócenie go do pracy lub o zapłatę odszkodowania, przewidzianych w art. 56 par. 1 k.p. Przepis ten przewiduje, że pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. Przy czym o przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy. Zatem roszczenia z art. 56 par. 1 k.p. przysługują jedynie w razie naruszenia przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę. Natomiast podanie błędnej daty rozwiązania umowy bez wypowiedzenia nie stanowi ich naruszenia. Pracownik nie może więc z tego powodu skutecznie żądać przywrócenia do pracy lub zapłaty odszkodowania.

Jednakże w przypadku podania przez pracodawcę przedwczesnego terminu rozwiązania pracownik może, zgodnie z art. 81 k.p., dochodzić wynagrodzenia za swoją gotowość do pracy, jeżeli bezprawnie nie był do niej przez pracodawcę dopuszczony. Ponadto może także, w razie wskazania przez pracodawcę w wydanym mu świadectwie pracy przedwczesnego terminu rozwiązania stosunku pracy, żądać sprostowania przez pracodawcę tego świadectwa w myśl art. 97 par. 2¹ k.p. Gdyby zaś na skutek wydania mu niewłaściwego świadectwa pracy pracownik poniósł szkodę, np. polegającą na niemożności podjęcia z tego powodu nowego zatrudnienia, wówczas może dochodzić od pracodawcy jej naprawienia. Przysługuje mu bowiem roszczenie o odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za czas pozostawiania bez pracy, nie więcej jednak niż za 6 tygodni (art. 99 k.p.).

@RY1@i02/2011/247/i02.2011.247.217000200.802.jpg@RY2@

Ryszard Sadlik, sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach

Ryszard Sadlik

sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach

Art. 56, art. 81, art. 97 par. 2¹, art. 99, art. 300 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).