Przy implementacji porozumienia jest duża swoboda

fot. Wojtek Górski

Dr hab. Jacek Męcina prof. UW, doradca zarządu Konfederacji Lewiatan, przewodniczący zespołu Rady Dialogu Społecznego ds. prawa pracy

Pod koniec maja w Radzie Dialogu Społecznego debatowano nad porozumieniem ramowym odnoszącym się m.in. do zatrudniania osób 50 plus. Co ono zawiera oraz w jaki sposób będą wdrażane przyjęte rozwiązania?

Porozumienie ramowe zawarte na poziomie UE przez europejskich partnerów społecznych (po stronie pracodawców BusinessEurope, UAPME, CEEP, a po stronie związkowej ETUC) dotyczy aktywnego starzenia się i włączania osób starszych w rynek pracy. Porozumienia ramowe są formą zaleceń, które powinny być implementowane przez partnerów społecznych w poszczególnych krajach UE. Mogą zawierać twarde elementy (czyli zmiany w przepisach np. w prawie pracy, rynku pracy etc.) lub miękkie zalecenia, dobre praktyki, rekomendacje zawierania porozumień w tej sprawie na poziomie zakładowym lub branżowym. W porozumieniu, którym ostatnio zajmowała się RDS, można znaleźć m.in. zalecenia dotyczące zmian w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy – tak, by warunki w tym zakresie były dostosowane do zmian pokoleniowych, np. aby w przypadku osób starszych zostały wyeliminowane trudne warunki pracy. Są też zalecenia dotyczące zarządzania kompetencjami i kwalifikacjami osób starszych, tak by można było dostosowywać je do potrzeb rynku pracy. Państwa UE mają przy tym dużą dowolność w sposobie implementacji porozumienia. Przy czym warto zauważyć, że tego rodzaju porozumienia ramowe na poziomie UE miały wcześniej mocniejszy charakter. Przykładowo, porozumienia: w sprawie pracy na czas określony oraz w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin zostały wprowadzone w życie w formie dyrektywy Rady UE. Z kolei porozumienie w sprawie telepracy nie zostało ujęte w tej formie, ale Polska implementowała w 2007 r. je wprost do kodeksu pracy.