Małgorzata Raczkowska

Zostałem zaproszony na rozmowę kwalifikacyjną do firmy prowadzącej portal informacyjny – opowiada pan Michał. – Po wstępnej rozmowie prezes zaproponował mi miesięczny okres próbny, oczywiście bezpłatny. Oprócz mnie wybrał jeszcze pięć osób na takich samych zasadach. Poinformował nas, że następnie wybierze trzy osoby, którym zaproponuje pracę. Moja praca miała polegać na robieniu zdjęć i przesyłaniu ich drogą e-mailową. Dzisiaj, po wysłaniu kolejnej porcji zdjęć, prezes odpisał mi, że kończy współpracę ze mną. W związku z tym mam pytanie: czy pracodawca może przyjąć na okres próbny sześć osób, zaznaczając, że zatrudni na stałe tylko trzy, bez żadnej pisemnej umowy? Czy to nie jest nieuczciwe? Co ze zdjęciami, które już posłałem? Jaką mam pewność, że nie będą wykorzystane bez mojej zgody – zastanawia się czytelnik.

Mój wnuk zdaje niedługo egzamin gimnazjalny. Strasznie się tym przejmuje, przeżywa – opowiada pani Krystyna. – Rozumiem go, bo to najpoważniejszy egzamin w jego dotychczasowym życiu. Przykro mi jednak, gdy ciągle powtarza, że nie wie, jak to będzie, że nie zda – chciałabym mu jakoś pomóc – mówi czytelniczka.

Pochodzę z niewielkiej miejscowości, ukończyłem szkołę średnią (mam maturę), kursy informatyczne, zrobiłem prawo jazdy. Nie udaje mi się jednak znaleźć pracy – opowiada pan Tomasz z Dolnego Śląska. – Zastanawiam się nad związaniem mojego losu z wojskiem, ale mam obawy, czy podołam. Chciałbym podjąć służbę na próbę, bez deklarowania, że zostanę tam na lata. Czy takie rozwiązanie w ogóle jest możliwe – zastanawia się młody człowiek.

Pochodzę z niewielkiej miejscowości, ukończyłem szkołę średnią (mam maturę), kursy informatyczne, zrobiłem prawo jazdy. Nie udaje mi się jednak znaleźć pracy - opowiada pan Tomasz z Dolnego Śląska. - Zastanawiam się nad związaniem mojego losu z wojskiem, ale mam obawy, czy podołam. Chciałbym podjąć służbę na próbę, bez deklarowania, że zostanę tam na lata. Czy takie rozwiązanie w ogóle jest możliwe - zastanawia się młody człowiek

Prawie dwa lata temu zawarłam ślub kościelny. Nie mieszkaliśmy razem przed ślubem, ale wydawało mi się, że pasujemy do siebie. Wkrótce jednak okazało się, że mąż jest pracoholikiem. Wstaje rano, zjada byle co, wychodzi do pracy. Wraca późno, prawie się do mnie nie odzywa i od razu idzie spać. Twierdzi, że najbardziej kocha swoją pracę i jej zamierza poświęcać wszystkie siły. Mówi, że powinnam go zrozumieć i cieszyć się, że żyję dostatnio. Ale przecież nie o to tylko chodzi w małżeństwie. W dodatku o dzieciach nawet nie chce słyszeć, bo stanowiłyby poważną przeszkodę w realizowaniu siebie. Wytrzymałam prawie dwa lata, bo myślałam, że się zmieni, ale straciłam nadzieję. Czy mogę w tej sytuacji wystąpić o unieważnienie małżeństwa? Jestem religijna, ale chciałabym sobie ułożyć życie na nowo – opowiada pani Ewa