Artykuły autora

Syn pani Agaty chodzi do szkoły podstawowej. To placówka publiczna, ale niewielka, rodzina mieszka na wsi. Jest w niej nieźle wyposażony gabinet medyczny, kiedyś przyjeżdżał nawet lekarz. – Lekarza od dawna nie widziałam, ale zdawało mi się, że była codziennie pielęgniarka – opowiada nasza czytelniczka. – Nic z tego. Syn skręcił nogę na jednej z pierwszych lekcji wf. Wtedy okazało się, że nie ma się kto nim zająć, bo we wtorki pielęgniarka nie przyjmuje. Jak to jest: czy dzieci mają prowadzić grafik, kiedy wolno im sobie zrobić krzywdę? Czy to jest dopuszczalne, by w czasie lekcji w szkole nie było żadnej pomocy medycznej – pyta zmartwiona matka

W szkole, do której chodzi moja córka, co roku we wrześniu powraca kwestia obowiązkowego ubezpieczenia. Znów na pierwszym zebraniu rodziców wychowawczyni po prostu ogłosiła, że zbiera pieniądze na obowiązkowe ubezpieczenie – każdy ma przynieść określoną kwotę. I tyle. Z doświadczenia wiem, że to musi być jakaś nędzna polisa z sumą ubezpieczenia około 5 tys. zł. Nie było mi dane to sprawdzić, bo – jak się dowiedziałam – ogólne warunki ubezpieczenia można przeczytać w sekretariacie. Sekretariat „przyjmuje interesantów od 9 do 14”. To chyba żarty – przecież w tych godzinach ja też pracuję. Nie chcę kupować kota w worku, cała moja rodzina ma własne ubezpieczenie. Wychowawczyni twierdzi jednak, że jeśli nie opłacę ubezpieczenia, córka nie będzie uczestniczyć w żadnych wycieczkach ani nawet wspólnych klasowych wyjściach w czasie zajęć. Czy szkoła ma prawo do takich szykan – zastanawia się pani Beata.