Rafał Woś

Pamiętacie, drodzy czytelnicy, mój cykl o podstawach trumponomiki? Wiedzcie, że sprawa ma ciąg dalszy. W Ameryce ożywili się ci ekonomiczni komentatorzy, którzy uważają, że już sama rozmowa o racjonalnych argumentach polityki Trumpa winna być zabroniona. A każdy, kto ośmiela się takich argumentów doszukiwać w ruchu MAGA, powinien być jak najszybciej usunięty z debaty ekonomicznej. Myślicie, że przesadzam? To posłuchajcie.

Każdy wie, co to jest szara strefa. Znamy ją z handlu lub z rynku pracy. Nie od wczoraj próbujemy oszacować rozmiar zjawiska i opisać jego konsekwencje. Coś podobnego postanowili zrobić ekonomiści Jesús Fernández-Villaverde (Uniwersytet Pensylwanii), Francesco Zanetti (Uniwersytet Oksfordzki), Yiliang Li (Szanghajski Uniwersytet Handlu Międzynarodowego i Ekonomii) oraz Le Xu (Szanghajski Uniwersytet Jiao Tong). Tyle, że oni zmierzyli zjawisko szarej floty, która pływa po morzach i oceanach.

O co tak chodzi Donaldowi Trumpowi? Jaki jest cel jego – nierzadko szokujących – posunięć? Krytycy amerykańskiego prezydenta zarzucają mu, że jest królem chaosu, który uwielbia prowokować dla samej prowokacji. Może na pierwszy rzut oka tak to wygląda, ale większość posunięć Białego Domu służy realizacji określonego planu. W dodatku jak najbardziej sensownego.

Dlaczego trumpowcy mają nabożny stosunek do ceł? Czy Ameryka nie przejedzie się na ich wprowadzeniu? I czy gorzej sytuowani wyborcy miliardera nie zawyją z wściekłości, gdy będą musieli płacić więcej za towary? To kilka kluczowych pytań dotyczących przyszłości największej gospodarki globu. A odpowiedzi na nie szukamy u Stephena Mirana, głównego doradcy ekonomicznego amerykańskiego prezydenta.