Artykuły autora

Ustawa z 26 czerwca 1974 r. ‒ Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1040; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1495; dalej: k.p.) ma już kilkadziesiąt lat. Przez ten cały okres określał i nadal określa zasady współpracy pracodawców i pracowników. W praktyce nie byłoby to jednak możliwe bez olbrzymiego wkładu Sądu Najwyższego w interpretacje jego przepisów.

Tegoroczna reforma szeroko pojętej procedury cywilnej wprowadzona ustawą z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1469) to najbardziej rewolucyjna zmiana w tej materii od wielu lat. Ustawa przede wszystkim wpływa swoim zakresem na modyfikację przepisów ustawy z 17 listopada 1964 r. ‒ Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1460 ze zm.; dalej: k.p.c.), ale nie tylko.

(t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1460 ze zm.)

Długo oczekiwana, bo zaproponowana przez prezydenta jeszcze w 2017 r., zmiana przepisów odnoszących się do prawa pracy ostatecznie weszła w życie 7 września 2019 r. Prezydencka nowelizacja wprowadziła zmiany do kodeksu pracy, kodeksu postępowania cywilnego, ustawy o pracownikach urzędów państwowych oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

(t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1040)

Aby rozpocząć diagnozowanie niepłodności, lekarz musi uzyskać wiele istotnych informacji dotyczących stanu zdrowia pacjentów. W przypadku kobiety jest to m.in. długość i regularność cyklu, data pierwszej miesiączki, przebyte stany zapalne w obrębie narządu rodnego, operacje i zabiegi ginekologiczne, także te diagnostyczne.