Marcin Szymankiewicz

Y spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) jest producentem maszyn do obróbki drewna. W grudniu 2024 r. sprzedała przedsiębiorcy (podatnikowi VAT czynnemu), który prowadzi warsztat stolarski, frezarkę do drewna za kwotę brutto 36 900 zł, w tym VAT: 6900 zł. Transakcja została udokumentowana fakturą z 10 grudnia 2024 r. Spółka rozliczyła VAT oraz zaliczkę na CIT od tej sprzedaży za grudzień 2024 r. i przychód z tej sprzedaży został uwzględniony w złożonym za 2024 r. zeznaniu CIT-8. Na początku maja 2025 r. ujawniła się wada sprzedanej maszyny i nabywca zażądał jej usunięcia w ramach rękojmi sprzedawcy. Spółka zleciła wykonanie naprawy maszyny powiązanej firmie X (podatnikowi VAT czynnemu). Firma X naprawiła maszynę 12 maja 2025 r., a z tytułu wykonanej usługi wystawiła 15 maja 2025 r. na spółkę Y fakturę elektroniczną (PDF) na kwotę brutto 2460 zł (kwota netto: 2000 zł, VAT: 460 zł). Wynagrodzenie należne firmie X odpowiadało wartości rynkowej. Spółka otrzymała 15 maja 2025 r. tę fakturę, która nie zawierała wyrazów „metoda kasowa”. Spółka zapłaciła wynagrodzenie 19 maja 2025 r. przelewem na rachunek bankowy firmy X, który figuruje na białej liście podatników VAT. Pomiędzy spółką a kupującym (przedsiębiorcą) nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Spółka rozlicza VAT i zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne, a jej rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Jak spółka powinna rozliczyć koszty naprawy tej maszyny (w ramach rękojmi) na gruncie VAT i CIT?

Y spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) zawarła 3 kwietnia 2025 r. umowę dzierżawy niezabudowanego gruntu z firmą X, który będzie przeznaczony na skład materiałów budowlanych. Umowę dzierżawy zawarto na trzy lata: od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2028 r. Czynsz dzierżawny ma być płatny w terminie do końca każdego rocznego okresu rozliczeniowego. Zgodnie z umową dzierżawny czynsz roczny wynosi 10 000 zł netto, a firma X do końca kwietnia 2025 r. miała wpłacić zadatek na poczet tej umowy w wysokości 5000 zł. Spółka Y otrzymała zadatek 10 kwietnia 2025 r., natomiast do chwili obecnej nie otrzymała czynszu dzierżawnego za ten okres od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 r. Nie zostały wystawione faktury, które dokumentowałyby zadatek bądź czynsz dzierżawny za pierwszy rok. Pomiędzy spółką Y a firmą X nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o VAT. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, a właściwa dla niej jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Spółka rozlicza VAT i zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Jak spółka powinna rozliczyć VAT i CIT od otrzymanego zadatku na poczet zawartej umowy dzierżawy?

Y spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) prowadzi działalność w zakresie usług informatycznych, która w całości jest opodatkowana VAT. Spółka zawarła 5 marca 2025 r. umowę najmu lokalu mieszkalnego w Poznaniu z firmą X (podatnikiem VAT czynnym). Umowa, która została zawarta na 18 miesięcy kalendarzowych, począwszy od kwietnia 2025 r., przewiduje miesięczne okresy rozliczeniowe. Termin płatności czynszu (3000 zł netto plus VAT według 23-proc. stawki) przypada na 10. dzień kolejnego miesiąca. Zgodnie z umową wynajęte mieszkanie jest podnajęte jednemu z pracowników spółki wyłącznie na jego cele mieszkaniowe. W wynajętym lokalu ma mieszkać wskazany przez spółkę pracownik z rodziną. Z kolei zgodnie z umową podnajmu pracownik ma płacić 3690 zł brutto za okresy miesięczne, z terminem płatności przypadającym na 20. dzień kolejnego miesiąca. Podnajem ma być dokumentowany fakturą wystawianą na rzecz pracownika. Zgodnie z umową najmu, spółka Y samodzielnie podpisała umowy z dostawcami mediów (prąd, woda/ścieki), z kolei koszty energii cieplnej są wliczone w czynsz najmu. Spółka Y refakturuje opłaty za prąd, wodę/ścieki na pracownika według faktycznego zużycia, natomiast koszty energii cieplnej są wliczone w czynszu umowy podnajmu. Media mają być refakturowane odrębnymi fakturami na podstawie faktycznego zużycia. 25 kwietnia 2025 r. firma X wystawiła fakturę elektroniczną (PDF) za najem za kwiecień 2025 r. na kwotę 3690 zł brutto (kwota netto: 3000 zł, VAT: 690 zł). Spółka otrzymała ją tego samego dnia i zapłaciła za nią 2 maja 2025 r. przelewem na rachunek firmy X figurujący na białej liście podatników VAT. Z kolei 29 kwietnia 2025 r. spółka wystawiła i doręczyła podnajemcy (pracownikowi) fakturę na kwotę 3690 zł brutto (stosując zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT). Pracownik (podnajemca) zapłacił za najem przelewem na rachunek firmy 5 maja 2025 r. Usługa podnajmu na rzecz pracownika nie została ujęta na kasie fiskalnej. Ustalony w umowie podnajmu czynsz płacony przez pracownika odpowiada wartości rynkowej. Wspólnikami spółki Y są trzy osoby fizyczne. Jej rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, a właściwa dla niej jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Spółka rozlicza VAT oraz zaliczki na CIT za okresy miesięczne na zasadach ogólnych. Czy firma X prawidłowo wystawiła fakturę z 23-proc. stawką VAT? Jak spółka Y powinna rozliczyć podatkowo nabycie usługi najmu mieszkania od firmy X oraz wykonaną usługę podnajmu na rzecz pracownika?

Gminny ośrodek kultury jest samorządową instytucją kultury, zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Ośrodek zorganizował w ramach uniwersytetu trzeciego wieku kurs języka włoskiego dla seniorów, który trwa od 4 lutego do 24 czerwca 2025 r. Uczestniczy w nim 18 osób. Zajęcia odbywają się stacjonarnie w wynajętej od liceum sali dydaktycznej. Prowadzi je lektor na podstawie umowy cywilnoprawnej z ośrodkiem. Usługi te mieszczą się w grupowaniu 85.59.11 PKWiU (Usługi nauczania języków obcych). Zgodnie z regulaminem kursu termin płatności za zajęcia przypada na 31 marca 2025 r. Jednostkowy koszt kursu wynosi 400 zł. Wszyscy uczestnicy opłacili kurs w marcu 2025 r. przelewem na rachunek bankowy ośrodka, który otrzymał w marcu 2025 r. łącznie 7200 zł (18 x 400 zł). Sprzedaż tych usług nie została zaewidencjonowana na kasie rejestrującej ani nie została udokumentowana fakturą (żaden z uczestników o nią nie poprosił). Ośrodek rozlicza VAT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Pomiędzy samorządową instytucją kultury a uczestnikami kursu nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak gminny ośrodek kultury powinien rozliczyć VAT od usług nauki języka włoskiego?