Artykuły autora

Gmina posiada targowisko miejskie, którym samodzielnie zarządza. Na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych pobiera opłatę targową od wszystkich handlujących na jej terenie. Opłata ta jest daniną publiczną, pobieraną niezależnie od należności za korzystanie z powierzchni handlowych targowiska. Wstęp na targowisko jest ogólnodostępny, a możliwość prowadzenia sprzedaży na nim zależy od uiszczenia opłaty targowej ustalonej uchwałą rady miejskiej. Na powierzchni handlowej targowiska znajdują się:zadaszone stanowiska handlowe do sprzedaży mobilnej, gdzie zainteresowane podmioty mogą prowadzić sprzedaż wyłącznie pod warunkiem uiszczenia opłaty targowej orazod 1 marca 2025 r. także zadaszone wiaty handlowe, gdzie prowadzona jest sprzedaż stała.Wiaty udostępniane są zainteresowanym podmiotom na podstawie umów dzierżawy. Gmina będzie pobierać ustalony w umowie czynsz dzierżawny, przy czym dzierżawca jest zobowiązany także do uiszczenia opłaty targowej.Zawarcie umowy dzierżawy wiaty nie jest obowiązkowe. Oznacza to, że jeśli umowa nie zostanie zawarta, w dalszym ciągu możliwe jest zajęcie przez sprzedawcę stanowiska handlowego bez uiszczenia czynszu dzierżawnego, pod warunkiem że są dostępne wolne stanowiska. Z tytułu umów dzierżawy gmina (jako podatnik VAT czynny) wystawia na rzecz handlujących faktury oraz rozlicza podatek należny, który wykazuje w składanych plikach JPK V7M. Czynsz najmu wiat jest rozliczany miesięcznie (miesiące kalendarzowe) i wynosi 300 zł netto. Termin jego płatności czynszu jest określony z góry i przypada na 20. dzień danego miesiąca.Od 1 marca 2025 r. umowę dzierżawy wiaty zawarła firma Y (podatnik VAT czynny). Gmina 10 marca 2025 r. wystawiła na rzecz firmy Y fakturę za czynsz dzierżawny za marzec 2025 r. na kwotę 369 zł (w tym VAT: 69 zł). Firma Y opłaciła ją 17 marca 2025 r. przelewem na rachunek bankowy gminy. Pomiędzy gminą a firmą Y nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak gmina powinna rozliczyć VAT od dzierżawy wiaty firmie Y za marzec 2025 r.?

Przedsiębiorca (podatnik VAT czynny) w 1990 r. kupił budynek, który był oddany do użytku w tym samym roku. Od kwietnia 1997 r. był on wykorzystywany przez przedsiębiorcę do czynności opodatkowanych VAT i był ujęty w ewidencji środków trwałych. Budynek nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności zwolnionej z VAT. Pierwsze zasiedlenie tego budynku odbyło się w 1990 r. W latach 2022–2024 przedsiębiorca odliczał VAT od rozbudowy i przebudowy poddasza. Z powodu problemów zdrowotnych przedsiębiorcy inwestycja ta nie została zakończona i oddana do użytkowania. Wydatki na rozbudowę i przebudowę poddasza były wyższe niż 30 proc. wartości początkowej budynku i stanowią nakłady na ulepszenie budynku w rozumieniu ustawy o PIT. 28 lutego 2025 r. przedsiębiorca zakończył prowadzenie działalności gospodarczej i złożył druk VAT-Z. Czy towary wykorzystane do zaniechanej inwestycji powinny być wykazane w remanencie likwidacyjnym sporządzanym na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o VAT?

Pan Ignacy jest przedsiębiorcą i podatnikiem VAT czynnym, który zajmuje się m.in. sprzedażą mebli. Kupuje je np. od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej na giełdach, bazarach i portalach internetowych w Polsce. Zakupione meble stanowią dla przedsiębiorcy towary handlowe. Do odprzedaży części nabytych mebli pan Ignacy stosuje opodatkowanie w formie procedury VAT marża, jeżeli są spełnione ustawowe warunki.26 lutego 2025 r. przedsiębiorca sprzedał w Polsce firmie Y (podatnikowi VAT czynnemu) stół z drewna egzotycznego za 4230 zł brutto. Sprzedaż została udokumentowana wyłącznie wystawioną 28 lutego 2025 r. fakturą VAT marża na kwotę brutto 4230 zł brutto (bez wykazanej stawki i kwoty VAT, z wyrazami „procedura marży – towary używane”). Firma Y zapłaciła za stół 26 lutego 2025 r. przelewem na rachunek bankowy przedsiębiorcy. Odsprzedany stół pan Ignacy kupił 20 lutego 2025 r. od pani Malwiny (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej) za 3000 zł (bez żadnych dodatkowych opłat), co zostało udokumentowane jedynie umową kupna-sprzedaży z tego samego dnia. Za nabyty stół przedsiębiorca zapłacił gotówką 20 lutego 2025 r., a w umowie sprzedaży znajduje się stosowne pokwitowanie.Pan Ignacy:rozlicza PIT na zasadach podatku liniowego, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów;nie wybrał ani kasowego PIT, ani kasowej metody rozliczania VAT;opłaca VAT oraz zaliczki na PIT na zasadach ogólnych, za okresy miesięczne.Pomiędzy przedsiębiorcą a firmą Y oraz panią Malwiną nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Czy przedsiębiorca od zakupu tego stołu musi zapłacić PCC? Jak powinien rozliczyć VAT i PIT od jego sprzedaży?

Wartość firmy można nie tylko kupić, lecz także otrzymać na podstawie umowy świadczenia w miejsce wykonania. Czy w tym ostatnim przypadku podatnik ma prawo do jej amortyzacji podatkowej?