Marcin Szymankiewicz

Spółka z o.o. prowadzi działalność gospodarczą związaną przede wszystkim z realizacją projektów budowlanych. W jej jednej inwestycji deweloperskiej znajduje się kilka lokali mieszkalnych, które ze względu na swój rozkład, położenie lub widok z okna są mniej atrakcyjne niż pozostałe. Aby przyspieszyć sprzedaż tych lokali, spółka postanowiła przeprowadzić akcję promocyjną, w ramach której w związku z podpisaniem z klientem umowy deweloperskiej oferuje mu voucher o określonej wartości. Voucher stanowi rodzaj potwierdzenia prawa do skorzystania z usługi firmy wykończeniowej do wskazanej w nim kwoty w przyszłości, a sam w sobie nie posiada wymiernej wartości, tzn., że otrzymany przez klienta voucher nie może być przez niego sprzedany i dotyczy wykończenia konkretnego mieszkania. Wydatki poniesione na zrealizowane przez klientów vouchery spółka pokrywa z własnych środków obrotowych. Wydatki nie są zwracane spółce w jakiejkolwiek formie. Vouchery służą jako narzędzie, które ma na celu zwiększenie atrakcyjności oferty spółki i doprowadzenie do zakupu nieruchomości przez potencjalnych klientów. Czy w związku z przeprowadzeniem akcji promocyjnej na spółce ciążą obowiązki płatnika w związku z: przekazaniem vouchera klientowi oraz opłaceniem przez spółkę faktury wystawionej przez firmę wykończeniową za realizację vouchera?

Przedsiębiorca (podatnik VAT czynny i VAT UE) na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej kupił 14 czerwca 2025 r. od obywatela Czech używany samochód osobowy za 8 tys. zł. Pojazd był zarejestrowany dla celów ruchu drogowego w Czechach w maju 2023 r., a jego przebieg wynosił 24 800 km. Czeski sprzedawca to osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (ani w Czechach, ani w innym państwie) i niebędąca podatnikiem VAT ani w Czechach, ani w innym państwie. Umowa sprzedaży została zawarta w Czechach i tam też pojazd znajdował się w momencie sprzedaży. Po zakupie nabywca przejechał nim do Polski. Przedsiębiorca zamierza wprowadzić samochód osobowy do środków trwałych i amortyzować jednorazowo jako niskocenny składnik majątku trwałego. Pomiędzy przedsiębiorcą a sprzedawcą auta nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Przedsiębiorca rozlicza VAT i zaliczki na PIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne, a PIT na zasadach podatku liniowego, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową. Przedsiębiorca nie wybrał kasowego PIT. Jak powinien rozliczyć zakup tego samochodu osobowego w VAT, PCC i PIT?

Przedsiębiorca (podatnik VAT czynny) prowadzi piekarnię oraz działalność gastronomiczną (sprzedaje kawę na wynos). Cała sprzedaż jest ewidencjonowana na kasie fiskalnej on-line i dokumentowana paragonami fiskalnymi, z kolei faktury są wystawiane na życzenie klienta. Przedsiębiorca sprzedaje kawę na wynos w kubkach do napojów z wieczkami, tj. w opakowaniach będących produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. W związku z tym pobiera on od użytkownika końcowego nabywającego te napoje tzw. opłatę plastikową (opłatę SUP). Jej łączna kwota pobrana za czerwiec 2025 r. wyniosła 500 zł. Przedsiębiorca uwzględniał opłatę SUP w podstawie opodatkowania sprzedawanej kawy na wynos, w związku z czym do tej opłaty zastosował 23-proc. stawkę VAT, która jest właściwa dla kawy na wynos. W czerwcu 2025 r. sprzedaż kawy na wynos była udokumentowana wyłącznie paragonami fiskalnymi. Przedsiębiorca rozlicza VAT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne (JPK_V7M), a PIT na zasadach podatku liniowego, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową. Przedsiębiorca nie wybrał kasowego PIT. Jak powinien pobraną opłatę SUP rozliczyć na gruncie VAT i PIT?

Gmina miejska (podatnik VAT czynny) 16 czerwca 2025 r. sprzedała na złom zużyty samochód osobowy, tzn. przekazała go odpłatnie do demontażu firmie Y. Cena sprzedaży wyniosła 500 zł netto (plus VAT). Pojazd został nabyty w maju 2008 r., a zakup był udokumentowany fakturą wystawioną na gminę. Pojazd był środkiem trwałym gminy, która nie odliczyła VAT z tytułu jego nabycia, gdyż samochód został kupiony z zamiarem wykorzystywania do zadań własnych (publicznoprawnych). W praktyce od 2012 r. auto było wykorzystywane zarówno do zadań własnych (publicznoprawnych), jak i prowadzonej działalności gospodarczej (zarówno opodatkowanej VAT, jak i zwolnionej z podatku). Demontaż pojazdu został potwierdzony zaświadczeniem wydanym na podstawie art. 24 ustawy o recyclingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Na wniosek urzędu miasta prezydent miasta wydał decyzję o wyrejestrowaniu pojazdu z powodu demontażu. Gmina rozlicza VAT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne (JPK_V7M). Pomiędzy gminą a firmą Y nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak gmina powinna rozliczyć sprzedaż samochodu na złom na gruncie VAT?