Marcin Szymankiewicz

Od 1 stycznia 2026 r. nasze biuro rachunkowe rozlicza panią Annę, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Pani Anna od 1 stycznia 2025 r. korzysta ze zwolnienia podmiotowego w VAT, natomiast do 31 grudnia 2024 r. miała status zarejestrowanego podatnika VAT czynnego. Z uwagi jednak na to, że prowadziła zarówno sprzedaż opodatkowaną VAT oraz zwolnioną z tego podatku, część zakupów musiała rozliczać strukturą sprzedaży. W maju 2024 r. pani Anna kupiła lokal użytkowy (wraz z udziałem w prawie własności gruntu) za 369 000 zł brutto (w tym: kwota netto: 300 000 zł; VAT: 69 000 zł). Lokal został zaliczony do środków trwałych firmy pani Anny (jest nim też obecnie) i podlega amortyzacji. Podatek naliczony od zakupu lokalu został odliczony według struktury sprzedaży w wysokości 8280 zł (proporcja wstępna na 2024 r. wynosiła 12 proc.). Pani Anna rozlicza podatek dochodowy na zasadach ogólnych (według skali podatkowej, nie wybierała kasowego PIT), a zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, prowadzonej metodą kasową. Jak pani Anna powinna rozliczyć w PIT i VAT korektę roczną podatku naliczonego od lokalu użytkowego za 2025 r.?

Y spółka z o.o. (zarejestrowany podatnik VAT czynny), która prowadzi wyłącznie działalność opodatkowaną VAT, kupiła 8 stycznia 2026 r. od dealera (podatnik VAT czynny) samochód osobowy (w rozumieniu prawa o ruchu drogowym). Emisja CO2 jego silnika spalinowego określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów jest wyższa niż 50 g na kilometr. Tego samego dnia samochód został odebrany wraz z dokumentacją (m.in. kartą pojazdu i dowodem rejestracyjnym, bo auto było zarejestrowane w grudniu 2025 r. przez dealera). Na udokumentowanie sprzedaży dealer wystawił 8 stycznia 2026 r. fakturę na 246 000 zł (w tym: kwota netto: 200 000 zł, VAT: 46 000 zł). Spółka otrzymała fakturę w postaci papierowej także 8 stycznia 2026 r., przy czym nie zawierała ona żadnych dodatkowych adnotacji, a w szczególności wyrazów „metoda kasowa”. Spółka zapłaciła za pojazd 14 stycznia 2026 r. w mechanizmie podzielonej płatności na rachunek bankowy dealera figurujący na białej liście podatników VAT. 9 stycznia 2026 r. pojazd został oddany do używania (był kompletny i zdatny do użytku) i zaliczony do środków trwałych spółki (wpis do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych). Spółka wybrała liniową metodę amortyzacji i 20-proc. (ustawową) roczną stawkę amortyzacji. Pojazd ma służyć do działalności mieszanej, tj. poza celami służbowymi pracownicy mogą go wykorzystywać także do celów prywatnych w zakresie określonym w regulaminie użytkowania służbowych samochodów. Spółka rozlicza VAT i zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Dla spółki właściwa jest stawka CIT w wysokości 19 proc., a rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Pomiędzy spółką a dealerem nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak spółka powinna rozliczyć VAT oraz podatek dochodowy od zakupu auta?

Za 2025 r. po raz pierwszy przedsiębiorcy zatrudniający żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej mogą skorzystać z ulgi z tego tytułu. Wysokość odliczenia zależy od liczby miesięcy pozostawania w stosunku pracy u podatnika oraz okresu pełnienia służby wojskowej lub służby w aktywnej rezerwie.

W nocy z 4 na 5 listopada 2025 r. było włamanie do siedziby spółki. Sprawcy ukradli m.in. gotówkę z kasetki. Policja 15 grudnia 2025 r. umorzyła śledztwo w sprawie włamania z powodu niewykrycia sprawcy. Utrata przez spółkę środków nie nastąpiła na skutek jej zawinionych działań, rażącego niedbalstwa czy niezachowania należytej staranności. Budynek, w którym były przechowywane pieniądze, był odpowiednio zabezpieczony w dniu kradzieży. Spółka otrzymała od ubezpieczyciela odszkodowanie, ale nie zostało ono wypłacone tytułem kradzieży środków pieniężnych, lecz uszkodzenia drzwi i zamków, ponieważ takie ryzyko obejmowało wykupione przez spółkę ubezpieczenie. Czy w związku z umorzeniem śledztwa prowadzonego przez policję spółka może zaliczyć skradzione w wyniku włamania środki pieniężne do kosztów uzyskania przychodu?

Osoba fizyczna prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie IT. Przedsiębiorca zamierza inwestować prywatne środki w kryptowaluty. Wprawdzie chce je kupować w celu późniejszej sprzedaży, jednakże zysk będzie osiągał z obracania własnymi środkami pieniężnymi poprzez prywatne konta bankowe i giełdowe. Działania te nie będą miały związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przedsiębiorca nie będzie też świadczyć usług inwestycyjnych ani doradczych na rzecz osób trzecich. Czy prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą w branży IT, może dodatkowo – jako osoba fizyczna – inwestować środki prywatne w kryptowaluty i rozliczać ewentualne zyski z takiej działalności na PIT-38 jako przychody z kapitałów pieniężnych, bez konieczności włączania tych operacji do rozliczeń działalności gospodarczej?

X spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) prowadzi księgarnie (wyłącznie na terenie Polski). W swojej ofercie ma towary opodatkowane według różnych stawek – w szczególności 23, 8 i 5 proc. Od listopada 2025 r. spółka zaczęła sprzedawać karty podarunkowe (bony). Klienci (którymi są osoby indywidualne, firmy i jednostki sektora finansów publicznych) mogą wymienić kupione bony na towary znajdujące się w ofercie spółki. X we własnym imieniu i na własny rachunek sprzedaje zarówno bony jednego przeznaczenia – tzw. SPV (w wariantach na towary według stawki: 23, 8 i 5 proc.), jak i bony różnego przeznaczenia – tzw. MPV. Spółka jest emitentem bonów, które są sprzedawane bezpośrednio klientom. Oczywiście karta podarunkowa przeważnie jest formą prezentu, dlatego często wykorzystuje ją osoba obdarowana, a nie osoba kupująca. 3 listopada 2025 r. spółka sprzedała pierwsze dwie karty podarunkowe, tj.: – bon jednego przeznaczenia o wartości nominalnej 100 zł (dotyczący produktów według stawki 23 proc.) – za 100 zł firmie Y;– bon różnego przeznaczenia o wartości nominalnej 100 zł – za 100 zł firmie Z. Tego samego dnia spółka otrzymała zapłatę za oba bony. Sprzedaż obu bonów została udokumentowana wyłącznie fakturami. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, a właściwa dla niej jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Spółka rozlicza VAT i zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Pomiędzy X a nabywcami bonów nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak spółka powinna rozliczyć sprzedaż obu bonów na gruncie CIT i VAT?

Gmina (podatnik VAT czynny) rozpoczęła realizację projektu współfinansowanego ze środków UE. Jego głównym celem jest zwiększenie dostępności i jakości usług publicznych świadczonych przez urzędy przez udostępnienie nowych e-usług i informatyzację procedur wewnętrznych. Realizacja tego zadania mieści się w katalogu zadań publicznych i dotyczy wyłącznie działalności gminy jako organu władzy publicznej. 4 listopada 2025 r. zakończył się pierwszy etap prac. Usługi informatyczne wykonała firma Y (podatnik VAT czynny), która na udokumentowanie wykonanych prac wystawiła 7 listopada 2025 r. e-fakturę na kwotę brutto 12 300 zł, w tym VAT: 2300 zł. Gmina rozlicza się na zasadach ogólnych za okresy miesięczne (JPK_V7M). Nabyte w ramach tego projektu towary i usługi zostaną odpowiednio zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych gminy. Pomiędzy gminą a firmą Y nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak rozliczyć VAT od wymienionych nakładów?

Sieć handlowa (Y spółka z o.o., podatnik VAT czynny) kupuje m.in. soki i napoje owocowe od wytwórni (X spółki z o.o., podatnika VAT czynnego). Od 1 września 2025 r. sieć handlowa świadczy na rzecz wytwórni usługi o charakterze marketingowym, m.in. usługi wsparcia sprzedaży oraz merchandisingowe (ekspozycji towarów na półce, zagospodarowania przestrzeni sprzedaży oraz promocji sprzedaży). Są one wynagradzane w formie premii pieniężnej ustalanej jako procent od wartości netto przychodów uzyskanych ze sprzedaży produktów wytwórni. Tak ustalone wynagrodzenie powiększane jest o kwotę należnego VAT. Usługi rozliczane są w miesięcznych okresach rozliczeniowych (za miesiąc kalendarzowy). Pierwszą fakturę na podstawie tej umowy, tj. za wrzesień 2025 r., sieć handlowa wystawiła 10 października 2025 r. na kwotę 3000 zł netto plus VAT (690 zł). Tego samego dnia wytwórnia otrzymała tę fakturę w formacie PDF, a zapłaciła za nią 16 października 2025 r. na rachunek bankowy sieci handlowej figurujący na białej liście podatników w mechanizmie podzielonej płatności i tego dnia kwota ta wpłynęła na rachunek spółki Y. Rokiem podatkowym obu spółek jest rok kalendarzowy, a VAT i zaliczki na CIT rozliczają one na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Dla obu spółek właściwa jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Między siecią handlową a wytwórnią nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak obie spółki powinny rozliczyć usługi marketingowe na gruncie VAT i CIT?