Jan Wróbel

Eurodeputowany Patryk Jaki, broniąc Polski przed „kolonialnym myśleniem” UE, potępił kolonializm („to nie nasza kultura wytworzyła przemysł zbrodni w Afryce czy nazizm…” etc.). Łatwo przewidzieć, że internetowa lewica zacznie wojować z „ohydnymi kłamstwami Jakiego”. Przecież jest nie do pomyślenia, aby Polska nie odpowiadała za zbrodnie kolonializmu. Polska, jak sama nazwa wskazuje, służy do prześladowania. Kobiet, homoseksualistów, postępowców, dzieci, mniejszości etnicznych – to i Afrykę musiała Polska prześladować. Chociażby poprzez tęsknotę za posiadaniem kolonii (którą to tęsknotę można łatwo udowodnić, kartkując piękny przedwojenny miesięcznik „Morze”, pismo Ligi Morskiej i Kolonialnej).

Wagę „sprawy Daniela Obajtka” zrozumiemy na dobre wtedy, kiedy zerkniemy do akt „sprawy przecinka”.

Nie ma innej drogi dla konserwatyzmu niż formułowanie wizji Polski - kraju wspierającego zarówno heteroseksualistów, jak i homoseksualistów, rodziców pragnących tradycyjnego wychowania dzieci i tych progresywnych.

NIE MA INNEJ DROGI DLA KONSERWATYZMU NIŻ FORMUŁOWANIE WIZJI POLSKI – KRAJU WSPIERAJĄCEGO ZARÓWNO HETEROSEKSUALISTÓW, JAK I HOMOSEKSUALISTÓW, RODZICÓW PRAGNĄCYCH TRADYCYJNEGO WYCHOWANIA DZIECI I TYCH PROGRESYWNYCH. POLSKA KONSERWATYWNA TO POLSKA WSPÓLNEJ PRZESTRZENI

W ciekawym wywiadzie Magdy Rigamonti z Martą Lempart, który ukazał się w poprzednim Magazynie DGP, pojawił się wątek swego rodzaju prawomyślności rozmówczyni. Lempart nie używa pełnej palety genderowych pojęć i queer słów obowiązującej w najbardziej, by tak rzec, ortodoksyjnych środowiskach tej rodziny. Mówi o tym z pewnym uśmiechem (kto powiedział, że liderka Strajku Kobiet nie zna tej emocji?). Uśmiech ten łatwo rozszyfrować: „No, kochane/kochani, już ja to chyba mogę sobie na to pozwolić…”. Przestrzegam – stąpa pani po kruchym lodzie.