Jan Wróbel

Trudno nam przewidzieć, kiedy i jak skończy się wojna o niepodległość i całość Ukrainy, ale pewien powiew dobrych wiadomości z frontu daje nam przestrzeń, by zająć się trochę Polską. Nie ulega wątpliwości, że każdy dzień solidarności z Ukraińcami, dominacji pięknego, ludzkiego zachowania, skupienia na niesieniu pomocy itd. podkopuje najważniejszą narrację polityczną ostatnich lat.

Zachód zostaje sam w walce z Rosją. Naszego osamotnienia nie zauważamy, poirytowani własnymi kontrowersjami wobec postawy Berlina, Rzymu czy Paryża i zniesmaczeni unikami w wykonaniu rozmaitych tchórzy i realistów (każdy, kto tylko liznął historię XX w., wie, jak często te słowa były synonimami).

Platforma Obywatelska ma kłopot z wygrzebaniem się z narracji nieufności wobec polskich służb mundurowych. Najwięcej zaszkodziła jej fala wrogości wobec tak dzisiaj kochanych Wojsk Obrony Terytorialnej – w 2017 r. cała PO wraz z przystawką (Nowoczesna) głosowała za odrzuceniem ustawy o WOT, a jeszcze rok temu poseł PO-wski mówił o żołnierzach i żołnierkach tej formacji, że „bawią się w wojsko”.