Samotny Zachód

Poza Europą praktycznie wsparcie dla Ukrainy płynie tylko od tych społeczeństw, które tradycyjnie czują się – i są – zrealizowanym projektem europejskim w Ameryce bądź w Australii. Nawet w Turcji, czyli w państwie należącym do NATO (!), widać tyle niechęci wobec możliwych sukcesów Rosji, odwiecznej rywalki, ile sympatii wobec ruskich pokazujących zachodniej Europie, że można się z nią nie liczyć. W krajach arabskich ucieranie nosa Zachodowi popierającemu Ukrainę jest tak popularne, że narracja Putina traktowana jest jako równolegle prawdziwa wobec narracji ukraińskiej; najczęściej zresztą obie są po prostu traktowane jako równie nieprawdziwe. Dzięki temu można się cieszyć z bezradności zadufanej w sobie Europy i nie mieć moralnego kaca. Przywykliśmy z niepokojem nasłuchiwać zmiennych w szczegółach, ale niezmiennych w krytyce NATO wypowiedzi przywódców Chin, a próba pocieszania się, że naród chiński myśli inaczej niż jego dyktatorzy, rozbija się o Indie. W Indiach panuje wolność słowa, wsparta oceanem wolnego internetu; łatwo dostrzec, że stanowisko rządu Indii, dalekie od chęci wsparcia Ukrainy, jest dość powszechnie podzielane. Jakaś tam wojna w dalekiej Europie budzi panikę Ameryki? I świetnie.