Karolina Lewestam

Lista rzeczy, o których trzeba pamiętać przy wyjściu z domu: klucz, okulary, woda, portfel, telefon, pipczek do auta.

Najpierw długa historia. Ale warto.

Ach, Manhattan! Cudowny Manhattan, upstrzone żółtymi taksówkami mrowisko, z pozoru chaotyczne, w rzeczywistości niezwykle uporządkowane. Pod ziemią metro nie przestaje słuchać rozkładu jazdy, śmigając po wydrążonych w skale tunelach, na niebie piloci samolotów grzecznie ustawiają się w kolejce, by uniknąć rynsztokowych bluzgów słynnych kontrolerów lotu z JFK. Na ziemi ludność Nowego Jorku posortowała się karnie według majętności. Podaj mi swój adres (i odległość w jardach od Central Parku), a powiem ci, ile masz na koncie. Upper East Side? Potrzebny będzie awaryjny zapas zer.

Na wstępie mojego listu chciałabym zaznaczyć, że bez względu na to, co powiem za chwilę, nie pragnę zguby swoich dzieci. Wręcz przeciwnie, nawet je lubię. Lubię je w zasadzie bardzo, tak bardzo, że każdy, kto jest ślepy na ich niewątpliwy geniusz, zniewalającą aparycję i urzekającą osobowość, wydaje mi się godnym współczucia matołem.

Opowieść o moralnym starciu elit i społeczeństwa jest fałszywa. I to nie dlatego, że te pierwsze są fajne.

W południowo-wschodnim Peru, w głębokiej puszczy rozciągającej się na wschód do Machu Picchu, żyje sobie Matsigenka – niewielki lud zbieracko-łowiecki, który lubuje się w bananach i poluje na papugi, małpy i dziwaczne gryzonie zwane paka.

Kryzys lewicy ciągnie się jak powieść w odcinkach. Wciąż czekamy na zwrot akcji. Na pojawienie się Lidera. Takiego przez duże „L”. Tylko czy zechce go sama lewica?