Karolina Kanclerz

Po latach niskiego bezrobocia ekonomiści przewidują jego wzrost z powodu nadchodzącego kryzysu. Widać to także po nastrojach przedsiębiorców, którzy zapowiadają nieuniknione redukcje. Dzisiaj nasi eksperci doradzają, jak przeprowadzić w firmie restrukturyzację zatrudnienia, jak uniknąć błędów w procedurze zwolnień zarówno indywidualnych, jak i grupowych. A te niestety zdarzają się dość często.

Mimo że ustawa o sygnalistach jeszcze nie weszła w życie, to pracownicy i tak mają nie tylko prawo, lecz także obowiązek informować o nieprawidłowościach. Konsekwentnie potwierdza to Sąd Najwyższy. 

Mimo że ustawa o sygnalistach jeszcze nie weszła w życie, to pracownicy i tak mają nie tylko prawo, lecz także obowiązek informować o nieprawidłowościach. Konsekwentnie potwierdza to Sąd Najwyższy

Już wkrótce znaczna grupa polskich przedsiębiorców oraz podmiotów publicznych (szczegóły przedstawiamy obok w grafice) będzie musiała objąć ochroną sygnalistów, czyli osoby, które zgłaszają informacje na temat naruszeń, jakie pojawiają się w ich miejscu pracy. To zadanie, jakie stawia przed pracodawcami unijna dyrektywa w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii, zwana potocznie dyrektywą o ochronie sygnalistów (Dz.Urz. UE z 2019 r. L 305, s. 17). Zadanie dość wymagające, bo czasu do przygotowań pozostało niewiele: sama dyrektywa powinna zostać implementowana we wszystkich państwach członkowskich UE do 17 grudnia br., a projekt polskiej ustawy, który został przedstawiony w połowie października, zakłada, że wejdzie ona w życie już po 14 dniach od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. To z kolei oznacza, że wiele firm, a w tym także np. jednostki samorządu terytorialnego, chcąc zdążyć ze wszystkim na czas, powinno zacząć działać już dziś. I choć wydaje się to irracjonalne, bo przecież krajowe prawo nie jest jeszcze uchwalone, eksperci mówią, że warto zaplanować i przymierzyć się do działań, korzystając z przepisów unijnych i projektu polskiej ustawy, a finalnie dokonać ewentualnych modyfikacji już po wejściu jej w życie.

Szerokim echem odbija się niedawne stanowisko Głównego Inspektoratu Pracy w sprawie różnicowania wynagrodzeń pracowników („GIP: pensje zróżnicowane ze względu na lokalizację mogą być naruszeniem zasady równego traktowania” , Kadry i Płace z 23 września 2021 r., DGP nr 185). GIP wprawdzie nie przedstawił kategorycznego stanowiska, ale używając słów „wydaje się”, że pracodawca „może narazić się” na zarzut dyskryminacji, zostawia pole do dyskusji. Z pewnością stanowisko nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że różnicowanie wynagrodzeń pracowników na podstawie kryterium geograficznego będzie stanowić dyskryminację. Tymczasem w niektórych przypadkach to właśnie zrównanie wynagrodzeń pracowników tej samej sieci, lecz zatrudnionych w różnych lokalizacjach, prowadzi do faktycznych nierówności.