zwolnienie dyscyplinarne

TEZA: Obowiązek zawiadomienia zakładowej organizacji związkowej o zamiarze wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi, o którym mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 192), ciąży na pracodawcy tylko wówczas, gdy pracownik jest przez tę organizację reprezentowany.

Jeżeli taka osoba dopuściła się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, można ją zwolnić na mocy kodeksu pracy, a nie ustawy o służbie cywilnej. Zmieniło się w tej kwestii orzecznictwo Sądu Najwyższego. To znaczy, że z taką osobą można rozwiązać umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia – na podstawie art. 52 par. 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.; dalej: k.p.).

Pracownik miał wypadek służbowym pojazdem, podczas którego zniszczył przewożoną nim firmową maszynę o wartości 1 mln zł. Przyczyną zdarzenia była brawurowa jazda. Zatrudniony, mimo rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych, nie został dotychczas ukarany karą porządkową. Czy można najpierw ukarać go naganą, a następnie zwolnić dyscyplinarnie?

Pracownik zatrudniony na samodzielnym stanowisku kierowniczym nie uczestniczy – bez zawiadomienia przełożonego – w ważnym spotkaniu służbowym z istotnym dla pracodawcy kontrahentem. Czy może to stanowić podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, tj. w trybie art. 52 par. 1 pkt 1 k.p.?

Wiceprezes samorządowej spółki komunalnej może być zwolniony dyscyplinarnie, jeśli spóźnia się z dostarczeniem dokumentów potwierdzających jego dalszą niezdolność do pracy. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

TEZA: Udział pracowników w prywatnym spotkaniu okolicznościowym lub pożegnalnym innych pracowników, zorganizowanym za zgodą pracodawcy po godzinach pracy oraz po godzinach funkcjonowania zakładu pracy w wydzielonej części (pomieszczeniu socjalnym) siedziby pracodawcy połączony ze spożywaniem za przyzwoleniem pracodawcy niewielkich ilości alkoholu nie stanowi ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 par. 1 pkt 1 kodeksu pracy), chyba że doszło do naruszenia porządku i spokoju w miejscu pracy lub porządku publicznego.

Czy niewłaściwy ubiór może stanowić podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika?

Rozpowszechnienie prawdziwego powodu wypowiedzenia nie jest naruszeniem dóbr osobistych pracownika zwolnionego dyscyplinarnie. Ocena zdarzenia ma być obiektywna, a nie oparta o indywidualną wrażliwość zainteresowanego.

MEN chce usprawnienia działania komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli. Tego dotyczy projekt nowelizacji Karty Nauczyciela, który trafił do konsultacji społecznych.

Założyłem instalację monitoringu na terenie hali produkcyjnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku pracy. Zdarza się jednak, że niektórzy pracownicy zasłaniają kamery, być może dla żartu. Niestety rozmowy dyscyplinujące nie przynoszą efektu. Czy jest podstawa, aby wyciągnąć wobec nich konsekwencje prawne i np. rozwiązać umowy o pracę bez wypowiedzenia?

Spółka rozwiązała bez wypowiedzenia umowę o pracę z pracownikiem z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Zatrudniony na drodze sądowej uzyskał zmianę podstawy prawnej na rozwiązanie za wypowiedzeniem. Na podstawie obowiązującego u pracodawcy układu zbiorowego pracy pracownik nabył m.in. prawo do odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. Czy wypłacone odszkodowanie stanowi koszt uzyskania przychodów pracodawcy?

- Przy ocenie wagi naruszonych obowiązków pracowniczych nie jest istotna szkoda, jaką poniósł pracodawca. Ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych zachodzi jedynie wówczas, gdy mamy do czynienia z winą umyślną lub winą nieumyślną w postaci rażącego niedbalstwa – podkreślił Sad w Białymstoku.

Zwolnienie pracownika musi odbywać się nie tylko w zgodzie z prawem, ale także z poszanowaniem norm moralno-obyczajowych i etycznych. Dlatego szef powinien podjąć starania, by nie doprowadzić do rozwiązania umowy z podwładnym.

Umowa o pracę może ulec rozwiązaniu nie tylko w drodze wypowiedzenia czy na podstawie porozumienia stron. Istnieją bowiem sytuacje, w których uzasadnione jest natychmiastowe rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem. W dzisiejszym poradniku podpowiemy pracodawcom m.in. kiedy mogą oni rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia i jak należy liczyć ustawowy termin, w którym pracodawca może dokonać niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę.

Wzorowy kierownik nie powinien być zwolniony bez wypowiedzenia tylko dlatego, że wbrew zakazowi umożliwił podwładnemu dostęp do bazy danych. Tak orzekł Sąd Najwyższy.