zasiłek chorobowy

Zdarza się, że przedsiębiorca choruje przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego trwania ubezpieczenia chorobowego, które rozpoczęło się po przerwie nieprzekraczającej 30 dni od ustania zatrudnienia. Wtedy ustalając podstawę zasiłku, trzeba uwzględnić podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe za miesiąc kalendarzowy, w którym powstała niezdolność do pracy, po jej uzupełnieniu.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w pierwszym półroczu 2025 r. odzyskał aż 150,5 mln zł dzięki kontrolom zwolnień lekarskich i obniżeniu świadczeń po ustaniu zatrudnienia. Wiele przypadków pokazało, że część ubezpieczonych zamiast rekonwalescencji wybierała dorabianie, wyjazdy zagraniczne czy prowadzenie działalności gospodarczej.

Korzystanie ze zwolnienia lekarskiego będzie znacznie ściślej nadzorowane niż obecnie, a osoby, które złamią zasady, muszą się liczyć z utratą zasiłku za cały okres chorobowego. Tak wynika z projektu noweli ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (UD114), który został skierowany do Rady Ministrów.

Choroba albo wypadek podczas zagranicznych wakacji może być podstawą do uzyskania zasiłku chorobowego. Aby go otrzymać, trzeba jednak dopełnić formalności, które są uzależnione od tego, jak szybko pracownik wróci do kraju.

Co do zasady okres, z którego oblicza się podstawę zasiłków z ubezpieczeń społecznych, wynosi 12 miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności. Bazę stanowi wypłacone za ten okres wynagrodzenie w przeciętnej, miesięcznej wysokości.

Pracownik, zgodnie z umową, może być zobowiązany do niepodejmowania działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy zarówno w okresie trwania zatrudnienia, jak i po jego ustaniu. Tylko w tym drugim przypadku przysługuje odszkodowanie. Jednak nie ma ono wpływu na wysokość podstawy zasiłków.