służba cywilna

Brak jednolitego kodeksu urzędniczego dla wszystkich urzędników powoduje, że ci pracujący w samorządach są w trudniejszej sytuacji finansowej niż ich koledzy z korpusu służby cywilnej.

Nie budzi większych wątpliwości stwierdzenie, że służba cywilna w Polsce przeżywa obecnie kryzys. Najbardziej widocznym tego objawem jest problem z obsadą stanowisk w tej formacji (na łamach Dziennika Gazety Prawnej wielokrotnie pojawiały się informacje na ten temat oraz o liczbie konkursów, które kończyły się bez pozytywnego rozstrzygnięcia). Do najważniejszych problemów prowadzących do tego stanu rzeczy należy zaliczyć z jednej strony kwestie czysto pragmatyczne (poziom wynagrodzeń, problem rozliczania nadgodzin), a z drugiej systemowe (np. zasady obsady wyższych stanowisk w służbie cywilnej, bardzo daleko idące ograniczenia w zakresie liczby mianowań), które łącznie składają się na spadek prestiżu służby cywilnej i atrakcyjności podejmowania w niej pracy. Dlatego też coraz bardziej paląca staje się konieczność podejmowania działań i przedstawiania propozycji zmierzających do odwrócenia tych niepokojący trendów.

Urzędnicze związki chcą, aby wreszcie rozstrzygnąć, czy w służbie cywilnej można strajkować oraz czy za dodatkową pracę przysługuje zwiększona rekompensata. Wnioski w tej sprawie od kilku lat czekają na rozpatrzenie przez Trybunał Konstytucyjny

Tylko do końca maja można złożyć dokumenty umożliwiające przystąpienie do egzaminu na urzędnika mianowanego. Zainteresowanie jest niewielkie – mimo zachęt w postaci większych pieniędzy, dodatkowego urlopu oraz lepszej ochrony przed zwolnieniem.

Szefowie urzędów częściej niż dotychczas wszczynają postępowania wyjaśniające wobec podwładnych. Ponad połowa z tych spraw jest jednak umarzana z uwagi na ich bezzasadność. Jeśli już są wymierzane kary, to najniższe – w postaci upomnienia.