prawa pracownika

Zamierzam zredukować zatrudnienie w dziale księgowości, a dla jedynego pozostałego pracownika zmienić w niewielkim stopniu zakres czynności. Chcę, aby oprócz wynagrodzeń rozliczał też faktury. W umowie o pracę nie określono szczegółowego zakresu obowiązków. Pracownik już teraz domaga się dodatkowego wynagrodzenia i twierdzi, że potrzebne jest wypowiedzenie zmieniające warunki pracy albo porozumienie zmieniające warunki. Czy ma rację? Czy może wystarczy wydanie mu polecenia dotyczącego tych nowych czynności?

Wracając z pracy do domu, gdy na prośbę kierownika działu zanosiłam na pocztę korespondencję firmową, potknęłam się – już poza terenem firmy – na wystającej płycie chodnikowej, straciłam równowagę i upadłam. W wyniku tego zdarzenia skręciłam nogę i otrzymałam dwa tygodnie zwolnienia lekarskiego. Kiedy zgłosiłam to zdarzenie pracownikowi służby bhp, powiedział, że otrzymam zasiłek chorobowy w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru, jednak nie mam szans na jednorazowe odszkodowanie, ponieważ od wielu lat ZUS nie wypłaca takich świadczeń za wypadki w drodze z pracy do domu. Czy to prawda?

Akta osobowe pracownika w części B będą obejmować m.in. dokumenty związane z korzystaniem przez zatrudnionego z urlopów: macierzyńskiego, na warunkach macierzyńskiego, rodzicielskiego, ojcowskiego i wychowawczego.

Pracodawca może rozszerzyć zakres obowiązków pracownika tylko w przypadku, gdy wynikają one z rodzaju pracy określonego w umowie o pracę. W innym wypadku niezbędne jest porozumienie lub wypowiedzenie zmieniające.

Osoba, która zabiega o uznanie kwalifikacji zawodowych zdobytych w innym kraju, nie będzie musiała dołączać do wniosku kserokopii dokumentów. Wystarczy, że prześle je elektronicznie.

Doświadczony fachowiec ma często trzymiesięczny okres wypowiedzenia, który w praktyce trwa od trzech do czterech miesięcy. Zanim ten czas upłynie, wiele może się jeszcze zmienić.

Problem: W czerwcu siedmiu ministrów pracy – z Austrii, Belgii, Francji, Niemiec, Luksemburga, Holandii i ze Szwecji – wystosowało list do Marianne Thyssen, komisarz ds. zatrudnienia, wzywając w nim do istotnych zmian w delegowaniu pracowników w Unii Europejskiej. Realizacja ich postulatów skutkowałaby zaostrzeniem warunków delegowania. W odpowiedzi na to wystąpienie stowarzyszenie Inicjatywa Mobilności Pracy (IMP), jedna z najbardziej prężnych polskich organizacji zabiegających o utrzymanie swobody delegowania pracowników, przesłała do ministra pracy własny list, w którym wskazuje, że zmiany, o które wnioskują ministrowie, mogą doprowadzić do zablokowania tej swobody. Zdaniem IMP Polska jako największy eksporter usług w Unii Europejskiej powinna zbudować koalicję państw przychylnych obecnemu modelowi delegowania i wraz z nimi skierować wystąpienie do Komisji Europejskiej, które stanowiłoby przeciwwagę dla wystąpienia siedmiu ministrów. W ich ocenie jest to konieczne tym bardziej, że KE podjęła obecnie prace nad pakietem mobilności, w ramach którego jest planowane przeprowadzenie rewizji przepisów regulujących zasady delegowania (dyrektywy podstawowej nr 96/71/WE z 16 grudnia 1996 r.; Dz.Urz. UE z 1996 r. L 18, s. 1).