pracowniczy program emerytalny

Zmiany w ustawie o pracowniczych programach emerytalnych (dalej: ustawa o PPE) wchodzą w życie w większości 1 lipca 2022 r., a tylko niektóre 1 stycznia 2023 r. Wprowadziła je ustawa z 7 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. Dziś podpowiadamy, na co zwłaszcza powinni zwrócić uwagę pracodawcy i obsługujące je biura rachunkowe.

Kto będzie zwolniony z obowiązku tworzenia pracowniczych planów kapitałowych? Do chwili publikacji projektu ustawy o PPK mówiono, że z takiej możliwości będą mogli z skorzystać ci pracodawcy, którzy na dzień wejścia w życie nowych przepisów będą mogli się pochwalić posiadaniem pracowniczego programu emerytalnego i odprowadzaniem przez minimum 6 miesięcy składki podstawowej w określonej wysokości. Pojawiły się obawy, czy nie trzeba teraz szybko zakładać PPE, by uciec od PPK.

Systemy podobne do pracowniczych planów kapitałowych to standard w większości krajów Unii Europejskiej. My wzorowaliśmy się na modelu brytyjskim.

Z punktu widzenia pracodawców wprowadzenie pracowniczych planów kapitałowych to nie tylko zwiększenie kosztów pracy. To także nowe obowiązki administracyjne oraz informacyjne. Przedsiębiorcy raczej nie będą z nich zadowoleni. Warto jednak zawczasu je poznać i zacząć się przygotowywać do wprowadzenia PPK.

Wydaje się, że nie, jednak należałoby ustawowo ograniczyć korzyści finansowe z tytułu zawarcia bądź wypowiedzenia umowy o zarządzanie programem czy nakłaniania do zmiany TFI.

PPK to pracowniczy plan kapitałowy – nowy obowiązkowy system gromadzenia oszczędności emerytalnych obciążający pracodawców i pracowników. W praktyce PPK mają zastąpić mało popularne, ale całkowicie dobrowolne pracownicze programy emerytalne (PPE). Podobnie jak i one PPK mają być grupową formą gromadzenia oszczędności związaną z zakładem pracy, ale w odróżnieniu od nich ich rola w ramach III filaru emerytalnego ma być dużo większa (a to m.in. dzięki ich obligatoryjności).

Począwszy od 1998 r., wprowadzono w Polsce trzy różne produkty, które miały stworzyć podstawy prawne do dodatkowego oszczędzania na emeryturę. To pracownicze programy emerytalne (PPE), indywidualne konta emerytalne (IKE) i indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego (IKZE). Na podstawie danych gromadzonych przez Komisję Nadzoru Finansowego można wskazać dwa parametry opisujące popularność poszczególnych form.

Idea upowszechnienia pracowniczych programów emerytalnych (PPE), nad którą pracują zarówno ZUS, jak i wicepremier Mateusz Morawiecki, wymaga odpowiedzi na kilka pytań. Dlaczego w ogóle warto rozwijać zakładowe zabezpieczenie emerytalne? Jakie są ich mocne i słabe strony? Jaką rolę pełnią z punktu widzenia pracodawcy i pracownika? W końcu, czy mogą być bardziej efektywne od indywidualnych dodatkowych systemów emerytalnych?

Emerytura z ZUS to niejedyny sposób na zapewnienie sobie godnej jesieni życia. Sposobem na zgromadzenie emerytalnych oszczędności są także pracownicze programy emerytalne. Nie są one popularne, choć pozwalają na regularne odkładanie i pomnażanie kapitału.