nadgodziny

Spółka SDF sp. z o.o. świadczy usługi audytorskie dla przedsiębiorstw. Charakterystyczne dla tej branży jest duże natężenie pracy w sezonie badania sprawozdań finansowych. W spółce zatrudniono ostatnio panią Katarynę, absolwentkę matematyki na Uniwersytecie Al-Farabi w Ałmatach, obywatelkę Kazachstanu. Pani Kataryna rozpoczęła pracę na podstawie zezwolenia na pracę wskazującego wymiar czasu jej pracy na pełny etat (40 h w tygodniu). Gdy było to konieczne, pracownica, podobnie zresztą jak reszta zespołu, wykonywała pracę w nadgodzinach – została ona poprawnie zewidencjonowana i pracodawca wypłacił należny ekwiwalent. Po przeprowadzonej kontroli Państwowej Inspekcji Pracy spółka została ukarana grzywną za zatrudnienie pani Kataryny z naruszeniem warunków wydanego dla niej zezwolenia na pracę. Jak to możliwe, skoro wszelkie formalności zostały poprawnie dopełnione (zgodnie z wymogami kodeksu pracy), a dla pani Kataryny uzyskano właściwe zezwolenie? Autorkami opracowania są Kinga Polewka-Włoch radca prawny, prawniczka w kancelarii Paruch Chruściel Schiffter | Littler Global i Ewa Wysocka aplikantka radcowska, prawniczka w kancelarii Paruch Chruściel Schiffter | Littler Global

Firmy, w szczególności te z sektora produkcji, mogą mieć problemy z zapewnieniem prawidłowej organizacji pracy. Przyczyną jest planowana zmiana dotycząca zatrudnienia rodziców

Pracownicy księgowości i kadr w jednostkach samorządowych mieli sporo pracy w związku z wejściem w życie rozwiązań Polskiego Ładu. Te zmiany (i nowelizacje, które mają naprawić dotychczasowe zamieszanie) w niejednym urzędzie spowodowały konieczność pracy po godzinach. Tymczasem zasady jej wykonywania od lat rodzą wiele problemów. Dlaczego? Przepisy pragmatyki zawodowej samorządowców dotyczące pracy w godzinach nadliczbowych różnią się bowiem od regulacji kodeksowych. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w odniesieniu do pracowników samorządowych wprowadzono odmienne przesłanki polecenia pracy w godzinach nadliczbowych w porównaniu do regulacji ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1320; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 1162; dalej: k.p.). Zgodnie z tym ostatnim aktem prawnym polecenie pracy w godzinach nadliczbowych jest możliwe w sytuacji prowadzenia akcji ratowniczych lub istnienia szczególnych potrzeb pracodawcy. Ustawa z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1282; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 834, dalej: u.p.s. lub pragmatyka) wskazuje zaś, że praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna co do zasady zawsze, gdy wymagają tego potrzeby jednostki, w której pracownik jest zatrudniony. Przepisy u.p.s. wprowadzają więc mniejsze restrykcje niż przepisy ogólne w zakresie możliwości pracy ponadnormatywnej. Istnienie wymagań w zakresie takiej pracy nie musi – w przeciwieństwie do rygorów kodeksowych – cechować się nadzwyczajnością. Wystarczające jest wystąpienie zwykłych potrzeb jednostki. Różnice w zakresie regulacji pracy w nadgodzinach wynikające z u.p.s. i k.p. wciąż powodują komplikacje. Przede wszystkim powstaje wątpliwość, czy nieuregulowanie pewnych kwestii w u.p.s jest zamierzonym zaniechaniem ustawodawcy i czy można je wypełnić, korzystając z regulacji k.p.? Dziś odpowiadamy na te i inne pytania.