konserwatyzm

Tradwife, czyli „traditional wife” – tik-tokowa moda? Konserwatywny fenomen społeczny? A może element politycznej gry, z której same uczestniczki nie do końca zdają sobie sprawę? Kim właściwie są te „tradycyjne żony” i o jaką tradycję tutaj chodzi?

Czy rzeczywiście cała prawica w Polsce bezkrytycznie wychwala Donalda Trumpa? Czy po prostu publicyście Krytyki Politycznej wygodnie jest tak ją sobie ustawić?

Tradycyjny podział na prawicę i lewicę przypomina analogowy obraz, który pragniemy za wszelką cenę powiększyć na naszych smartfonach w celu ujrzenia najdrobniejszych szczegółów. To nie może się udać.

Republikańskie hasło „Wolność, Równość, Braterstwo” wciąż jest dumnie powtarzane przez francuskich polityków. W praktyce jednak „liberté” coraz częściej staje się przywilejem przyznawanym przez lewicowe elity tym, którzy nie zagrażają ich ideologicznemu monopolowi

Prezydentura Donalda Trumpa dała paliwo nowemu pokoleniu konserwatystów, którzy odrzucają rynkowy fundamentalizm i fantazje o państwie minimalnym.

Nową europejską prawicę łączą: podziw dla Donalda Trumpa, kilka populistycznych haseł i tęsknota za władzą. Dzieli stosunek do gospodarki, międzynarodowego bezpieczeństwa, a nawet do kwestii obyczajowych.

Różnorodność to z pewnością ostatnia rzecz, która kojarzy się z konserwatyzmem. A jednak – po „przegranym zwycięstwie” obozu uważającego się za konserwatywny w Polsce po tym, jak konserwatyzm amerykański stał się zakładnikiem trumpistów i zapadł na swoisty syndrom sztokholmski – proponuję uczynić różnorodność ośrodkiem konserwatywnej tożsamości.

Konsensus jest teraz czym innym niż w latach 90. Musi oznaczać większe wyczulenie na religijną bezstronność państwa. Lewica powinna zaś uznać, że istotną wartością jest poszanowanie praw ludzi wierzących i uczuć religijnych.

Węgry są inkubatorem, gdzie eksperymentuje się z konserwatywną polityką przyszłości - powiedział w czwartek premier Węgier Viktor Orban podczas otwarcia Conservative Political Action Conference (CPAC) w Budapeszcie.

W czasach coraz większego konfliktu społecznego istnieje ważniejsze pytanie od tego o to, kto ma rację. Dlaczego wierzysz w to, w co wierzysz?

Konserwatywni populiści chcą powrotu do czasów, kiedy ludzie byli przyzwoici i ufni, a uścisk dłoni znaczył więcej niż spisana umowa. Pal licho, że nigdy tak nie było. Gorzej, że ludzie głoszący te wartości są ich zaprzeczeniem.

Próba zajęcia neutralnej pozycji względem prawdy czyni ludzi bezbronnymi w obliczu tych, którzy przekonują, że tę prawdę odkryli i chcą ją narzucić

PiS jest o wiele bardziej nowoczesny, niż chciałby się do tego oficjalnie przyznać.

Solidarna Polska w sporze o weto poszła śladami całkiem pokaźnej grupy biskupów i duchownych, nie tylko polskich. Jak nietrudno zauważyć, wśród hierarchów zamieszanych w tworzenie klimatu sprzyjającego nadużywaniu władzy i używaniu życia przeważają oficjalni obrońcy tradycji i ortodoksji.

Dla Kościoła i Watykanu największym problemem jest nadążanie za rewolucjami.

Są dziś „Polska bezpieczeństwa” i „Polska wolności”. Obie mają problem z koegzystencją - mówi Marcin Duma, prezes Instytutu Badań Rynkowych i Społecznych IBRiS.

Przez długi czas panowało przekonanie, że choć anglosaski kapitalizm bywa zimny i okrutny, to przynajmniej daje wyniki. Nie to, co kapitalizm ciepłych kluch z Europy Zachodniej czy innej Skandynawii. Tymczasem badanie ekonomistów Fredrika Heymana, Pehra-Johana Norbäcka i Larsa Perssona wywraca to przekonanie do góry nogami. „Czy szwedzki biznes jest bardziej przedsiębiorczy od amerykańskiego?” – pytają w tytule najnowszej pracy. Ich odpowiedź jest pozytywna.

Amerykanie mają coraz mniejszą ochotę na branie odpowiedzialności za bezpieczeństwo starego kontynentu. Ta tendencja będzie się z czasem tylko pogłębiać, a odejście Trumpa wcale tego nie zmieni. nawet jeśli demokraci wygrają w 2020 r., to będą bardziej zainteresowani Ameryką Południową