DGP

Rozszerzanie oferty w sklepie to konieczność. Dotyczy to jednak nie tylko sfery handlowej, ale i usługowej. W czasach wojny cenowej to najlepszy sposób na zyskanie przewagi konkurencyjnej oraz zdobycie nowych klientów

Tak uznał w niedawnym wyroku Trybunał Sprawiedliwości UE. W jego ocenie publikacja fotografii wcześniej zamieszczonej na innej witrynie oznacza jej nowe publiczne udostępnienie

Oferenci, powołując się na nowe jej brzmienie, mogą częściej domagać się od zamawiających utajnienia danych. Mogą też próbować poszerzać zakres informacji objętych poufnością

Zasadniczo nazwisko można zastrzec jako znak towarowy, o ile oczywiście spełnione są przy tym prawne kryteria rejestracji - identyczne jak dla innych rodzajów znaków. Problem pojawia się jednak często, kiedy próbuje się objąć ochroną prawa nazwisko znane, np. należące do celebryty, polityka, lub nazwisko łudząco podobne. Wówczas najczęściej uznaje się, że znak został zgłoszony w złej wierze. Takich sporów jest ostatnio coraz więcej. W połowie lipca angielski urząd patentowy uwzględnił np. sprzeciw amerykańskiego rapera Calvina Broadusa (powszechnie znanego pod pseudonimem Snoop Dogg) wobec zgłoszenia znaku towarowego Snoop na obszarze Zjednoczonego Królestwa. Nieco wcześniej głośno było o sprawie dotyczącej sporu o rejestrację znaku towarowego Messi. Sąd Unii Europejskiej uznał, że EUIPO popełniło błąd, nie godząc się na rejestrację z uwagi na podobieństwo do słownego znaku Massi, zarejestrowanego wcześniej. Wynik sporu nie zawsze jest łatwy do przewidzenia. Osoby trzecie rejestrujące znane nazwiska lub pseudonimy nie zawsze są skazane na porażkę. Świadczą o tym zakończone sukcesem przykłady rejestracji znaków takich jak Dior (przez firmę produkującą implanty medyczne, mimo sprzeciwu znanego francuskiego domu mody) czy znaku Gucio (mimo protestów firmy Gucci, która uważała ten znak za łudząco podobny). Pokusiliśmy się o przegląd kilku najciekawszych spraw związanych z rejestracją znanych nazwisk jako znaków towarowych.

Obecne brzmienie przepisu o opłatach stałych za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych nie przesądza jednoznacznie, że korzystający powinni być nimi obciążani już od momentu uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Tak uznał sąd w Olsztynie i uchylił decyzję o ich naliczeniu

Czy przedsiębiorca powinien uiszczać opłatę stałą za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych już od chwili uzyskania pozwolenia wodnoprawnego? Olsztyński sąd uważa, że przepisy tego jednoznacznie nie przesądzają