DGP

X spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) prowadzi księgarnie (wyłącznie na terenie Polski). W swojej ofercie ma towary opodatkowane według różnych stawek – w szczególności 23, 8 i 5 proc. Od listopada 2025 r. spółka zaczęła sprzedawać karty podarunkowe (bony). Klienci (którymi są osoby indywidualne, firmy i jednostki sektora finansów publicznych) mogą wymienić kupione bony na towary znajdujące się w ofercie spółki. X we własnym imieniu i na własny rachunek sprzedaje zarówno bony jednego przeznaczenia – tzw. SPV (w wariantach na towary według stawki: 23, 8 i 5 proc.), jak i bony różnego przeznaczenia – tzw. MPV. Spółka jest emitentem bonów, które są sprzedawane bezpośrednio klientom. Oczywiście karta podarunkowa przeważnie jest formą prezentu, dlatego często wykorzystuje ją osoba obdarowana, a nie osoba kupująca. 3 listopada 2025 r. spółka sprzedała pierwsze dwie karty podarunkowe, tj.: – bon jednego przeznaczenia o wartości nominalnej 100 zł (dotyczący produktów według stawki 23 proc.) – za 100 zł firmie Y;– bon różnego przeznaczenia o wartości nominalnej 100 zł – za 100 zł firmie Z. Tego samego dnia spółka otrzymała zapłatę za oba bony. Sprzedaż obu bonów została udokumentowana wyłącznie fakturami. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, a właściwa dla niej jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Spółka rozlicza VAT i zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Pomiędzy X a nabywcami bonów nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak spółka powinna rozliczyć sprzedaż obu bonów na gruncie CIT i VAT?