Bliski Wschód

Decyzja o europejskim zaangażowaniu w ochronę cieśniny Ormuz wpisuje się w szersze starania o uspokojenie administracji Donalda Trumpa, która krytykuje Stary Kontynent za brak wsparcia dla prowadzonej przez nią wojny z Iranem

Jedną z głównych przeszkód w osiągnięciu trwałego porozumienia jest poparty wcześniejszymi doświadczeniami brak zaufania między Iranem a Stanami Zjednoczonymi.

Blokada cieśniny Ormuz oznacza kolejny poważny test w wojnie na Bliskim Wschodzie: która ze stron okaże się bardziej odporna na presję gospodarczą – nowe przywództwo w Teheranie czy Donald Trump, którego Partię Republikańską wkrótce czeka walka o utrzymanie kontroli nad Kongresem w jesiennych wyborach środka kadencji.

Weekendowe rozmowy między USA a Iranem zakończyły się fiaskiem. Waszyngton i Teheran dalej spierają się o program nuklearny, Liban i cieśninę Ormuz. Trump zasugerował, że jeżeli Iran dalej nie będzie przepuszczał statków, USA mogą odpowiedzieć własną blokadą morską.

Dzień po ogłoszeniu tymczasowego zawieszenia broni między USA a Iranem jego trwałość jest niepewna. Głównym problemem są dalsze ataki Izraela na Liban. Strony konfliktu nie chcą się też zgodzić się co do tego, jaki dokument ma być podstawą negocjacji, które rozpoczną się w sobotę.

Waszyngton i Teheran uzgodniły dwutygodniowe zawieszenie broni, które ma doprowadzić do otwarcia cieśniny Ormuz. Porozumienie otwiera przestrzeń do negocjacji, jednak warunki stawiane przez Iran mogą być trudne do zaakceptowania dla USA.

Niechęć Europejczyków do zaangażowania się w wojnę z Iranem skłoniła amerykańskiego przywódcę do serii medialnych ataków na sojusz.