Rada gminy w uchwale decyduje o zagospodarowaniu swojego terenu
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest prawem miejscowym, do którego muszą się stosować wszyscy inwestorzy. Określa on, jakie obiekty mogą powstać na danym terenie. Przyjmowany jest on przez radę gminy w formie uchwały.
Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego przyjmowane są w formie uchwał rady gminy. Stanowią one miejscowe prawo, co oznacza, że jest to akt prawny, do którego musi zastosować się każdy inwestor chcący przeprowadzić budowę swojego domu lub innego obiektu budowlanego na obszarze danej gminy. Plany zagospodarowania obowiązują inwestorów jednak dopiero po upływie 30 dni od ich ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa.
Plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych albo, w przypadku ich braku, map katastralnych, gromadzonych w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000. Jeżeli jednak grunty, dla których uchwalany jest plan, mają być przeznaczone wyłącznie do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy, to plan może być sporządzony na mapach w skali 1:5000. Każdy projekt planu przestrzennego zawiera część tekstową i graficzną. Projekt tekstu planu miejscowego powinien zawierać określenie podstawy prawnej podjęcia uchwały o ustanowieniu planu miejscowego, określenie granic obszaru objętego uchwałą rady gminy o przyjęciu planu miejscowego, określenie integralnych części uchwały oraz treść ustaleń planu miejscowego.
Projekt rysunku planu miejscowego sporządza się natomiast na kopii urzędowej mapy w skali 1:1000. W każdym przypadku projekt rysunku planu miejscowego powinien zawierać przede wszystkim wyrys ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Powinno się w nim także znaleźć określenie skali projektu rysunku w formie liczbowej i liniowej, granice obszaru objętego planem, granice administracyjne, granice terenów zamkniętych oraz stref ochronnych, granice i oznaczenia innych obiektów i terenów chronionych, jak np. terenów górniczych, linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania oraz ich oznaczenia, linie zabudowy oraz oznaczenia elementów zagospodarowania przestrzennego terenu, a także oznaczenia elementów informacyjnych, niebędących ustaleniami projektu planu miejscowego. Na projekcie stosuje się nazewnictwo i oznaczenia umożliwiające jednoznaczne powiązanie projektu rysunku planu z projektem tekstu planu.
Rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu. W prasie ukazuje się ogłoszenie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o przystąpieniu do planu i możliwości składania wniosków.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta zwraca się do organów i instytucji zewnętrznych z prośbą o przesyłanie wniosków do projektu planu.
Opracowywane są prognozy wpływu ustaleń planu na środowisko przyrodnicze. Projekt planu skierowany zostaje do opiniowania i uzgodnień.
Plan zostaje wyłożony do publicznego wglądu na 21 dni. Zainteresowani zawiadamiani są poprzez ogłoszenie w prasie lokalnej i krajowej. Uwagi do planu zbierane są w terminie 2 tygodni.
Projekt planu zagospodarowania jest przekazany radzie gminy. Rada gminy podejmuje uchwałę, a wojewoda ocenia zgodność podjętej uchwały z prawem.
Następuje ogłoszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Dzienniku Urzędowym województwa. Uchwała wchodzi w życie po 30 dniach od ogłoszenia.
Arkadiusz Jaraszek
arkadiusz.jaraszek@infor.pl
Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.).
Rozporządzenie ministra infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164, poz. 1587).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu