Kto nie zdążył z wnioskiem o kąpielisko, może jeszcze w tym sezonie utworzyć miejsce do kąpieli

Do 31 maja rady gmin muszą w drodze uchwały zadecydować o tym, gdzie na ich terenie będą kąpieliska. Zanim jednak wyznaczone miejsce znajdzie się w wykazie samorząd czy np. ośrodek wypoczynkowy musi wcześniej dopełnić kilku formalności. Przede wszystkim do 31 grudnia 2011 r. należało złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta odpowiedni wniosek wraz z kompletem dokumentów. Dzięki temu w wakacje 2012 roku dana lokalizacja mogła zostać uznana za kąpielisko. To, że ktoś zapomniał o grudniowym terminie składania wniosku wraz z kompletem odpowiednich dokumentów potwierdzających m.in. czystość wody, nie oznacza, że turyści będą skazani na kąpiele na dziko i tym samym zostaną pozbawieni nadzoru. Przepisy prawa wodnego przewidują bowiem możliwość utworzenia miejsca przeznaczonego do kąpieli. Zgodnie z definicją jest to wydzielony i oznakowany fragment wód powierzchniowych, niebędący co prawda kąpieliskiem, ale wykorzystywany do kąpieli.

Mniej wymagań

Organizując takie miejsce, nie trzeba ani występować o wpisanie na jakąkolwiek listę ani składać w grudniu wniosków. To duże ułatwienie, bowiem przy kąpielisku do wniosku należy dołączyć m.in. pozwolenie wodnoprawne czy aktualny profil wody. Taki profil to wiele danych i informacji, dotyczących cech fizycznych geograficznych i hydrologicznych wody w kąpielisku oraz wód powierzchniowych, mających wpływ na jej jakość. W dodatku są w nim dane dotyczące identyfikacji i oceny przyczyn występowania zanieczyszczeń mogących wywierać niekorzystny wpływ na jakość wody. Dla miejsca wykorzystywanego do kąpieli profil nie jest wymagany. Jest to o tyle istotne, że właśnie przed ubiegłym sezonem kąpielowym przygotowanie profilu sprawiło zarówno samorządom, jak i np. ośrodkom wczasowym najwięcej kłopotów. Potrzebne są bowiem do tego odpowiednie dane od inspekcji ochrony środowiska, sanepidu czy dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej.

Woda w kąpielisku jest też częściej badana. Nie oznacza to jednak, że turyści ryzykują swoim zdrowiem, korzystając z miejsca przeznaczonego do kąpieli.

Konieczne badania

Organizator miejsca wykorzystywanego do kąpieli także musi zadbać w nim o jakość wody. Obowiązek ten powinien wykonać nie wcześniej niż na 14 dni przed startem. Nie może tego uczynić wcześniej choćby dlatego, że gdyby badanie wody wykonano wcześniej, mogłoby się okazać, że w międzyczasie doszło do zanieczyszczenia. Dwutygodniowy termin nieco minimalizuje takie ryzyko. Ponadto wyniki tego badania mają być niezwłocznie przekazane właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu. Trzeba też informować sanepid o pojawiających się zmianach, które mogą wpływać na pogorszenie jakości wody.

Jeżeli gmina zadecyduje się na miejsce przeznaczone do kąpieli, to i tak dodatkowo musi zbadać wodę - przynajmniej raz w czasie, kiedy takie miejsce jest czynne. Obowiązek przeprowadzenia badań pojawia się także wtedy, gdy w wodzie będzie widać zanieczyszczenia, które mogą mieć wpływ na jej jakość lub na zdrowie kapiących się ludzi.

Nadzór obowiązkowy

Miejsce przeznaczone do kąpieli trzeba oznaczyć i nie może być pozostawione bez nadzoru. Musi być na nim dwóch ratowników. To i tak niedużo w porównaniu do kąpieliska, bo tam musi być przynajmniej dwóch ratowników na każde 100 metrów linii brzegowej. Jeżeli jest dłuższe, to organizator musi zapewnić nadzór kolejnych dwóch ratowników. Nad morzem z kolei na każde 100 metrów linii brzegowej należy zapewnić trzech ratowników.

Jeżeli gmina postanowiła utworzyć miejsce do kąpieli, nie musi go wyposażać tak jak kąpieliska, czyli zapewniać ratownikom podwyższonych stanowisk obserwacyjnych czy megafonów. Ponadto w miejscu do kąpieli nie ma obowiązku umieszczenia tablicy, na której ratownik informuje plażowiczów o temperaturze wody i powietrza czy wysokości fali.

Jednak w obu przypadkach konieczne są maszty wraz z kompletem flag informacyjnych. Miejsce wykorzystywane do kąpieli musi być też wyposażone w łódź ratowniczą wiosłową oraz koło ratunkowe z linką nietonącą (jedno na każde 50 metrów linii brzegowej). Tam, gdzie są pomosty, nie może zabraknąć żerdzi ratunkowych. Niezbędna jest także 80-metrowa lina asekuracyjna na kołowrotku lub w zasobniku linowym oraz rzutki ratunkowe - po jednej sztuce dla każdego ratownika. Ratownicy w takim miejscu muszą też dysponować gwizdkiem czy innym sygnałem alarmowym - gongiem, dzwonem lub syreną, a także lornetką. Niezbędne są też sprzęt medyczny, leki i artykuły sanitarne. Ponadto każdy ratownik musi posiadać zestaw do nurkowania.

Ważne

Sezon kąpielowy zaczyna się w Polsce 15 czerwca, a kończy 30 września

Jakich zanieczyszczeń nie może być w miejscu przeznaczonym do pływania

● woda nie może być skażona mikrobiologicznie

● w wodzie nie może być sinic

● w miejscu do kąpieli nie może być makroalg lub fitoplanktonu morskiego

● nie ma prawa być materiałów smolistych powstających np. wskutek rafinacji

● takie miejsce musi być oczyszczone ze szkła, tworzyw sztucznych, gumy oraz innych odpadów

Informacje na obowiązkowej tablicy

Miejsce do kąpieli oznacza się przy użyciu tablicy informacyjnej. Ma się ona znaleźć w bezpośrednim sąsiedztwie, a dostęp do niej ma być łatwy dla osób spędzających czas nad wodą. Na tablicy musi widnieć napis: "Miejsce wykorzystywane do kąpieli" oraz jego nazwa. Turysta z takiej tablicy z oznaczeniem powinien uzyskać informacje o organizatorze, tj. jego nazwę, adres i numer telefonu. Konieczne jest podanie też adresu i numeru telefonu właściwego państwowego inspektora sanitarnego kontrolującego dany akwen. Na tej tablicy podaje się też bieżącą ocenę jakości wody. Konieczne jest też poinformowanie o tym, przez jaki okres miejsce wykorzystywane do kąpieli będzie funkcjonować.

Łukasz Kuligowski

lukasz.kuligowski@infor.pl

Podstawa prawna

Ustawa z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 145). Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych z 27 lutego 2012 r. w sprawie wymagań dotyczących wyposażenia wyznaczonych obszarów wodnych w sprzęt ratunkowy i pomocniczy, urządzenia sygnalizacyjne i ostrzegawcze oraz sprzęt medyczny, leki i artykuły sanitarne (Dz.U. poz. 261).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/094/i02.2012.094.088000300.803.jpg@RY2@

Jan Bondar, rzecznik prasowy Głównego Inspektoratu Sanitarnego

Kąpielisko to obiekt, z którego korzysta duża liczba osób kąpiących się oraz który charakteryzuje się najwyższymi standardami bezpieczeństwa zapewnionego poprzez odpowiednie środki zarządzenia i kontrolę. Podlega ono ocenie bieżącej (wydawanej w trakcie sezonu kąpielowego), sezonowej i czteroletniej. Ponadto dla każdego kąpieliska przeprowadzana jest klasyfikacja wody, czyli przyporządkowanie kąpieliska do odpowiedniej klasy (niedostateczna, dostateczna, dobra i doskonała). Przeprowadzana jest ona na podstawie zestawu danych o jakości wody pochodzących z czterech sezonów. Pierwsza klasyfikacja w Polsce będzie przeprowadzona najpóźniej do końca sezonu kąpielowego w 2015 r.

Woda w kąpielisku kontrolowana jest pod względem mikrobiologicznym (Escherichia coli i enterokoki) oraz wizualnym pod kątem występowania w wodzie zakwitu sinic, rozmnożenia się makroalg lub fitoplanktonu morskiego, jak również obecności w wodzie innych zanieczyszczeń w ilości niedającej się natychmiast usunąć.

Badania wody wykonują zarówno organizator w ramach kontroli wewnętrznej, jak i organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach kontroli urzędowej. Kontrola wewnętrzna obejmuje badania określone w harmonogramie pobierania próbek ustalonym z właściwym inspektorem sanitarnym. Natomiast kontrola urzędowa obejmuje badanie przed sezonem kąpielowym i raz w trakcie jego trwania oraz każdorazowo, gdy dochodzi do sytuacji mogącej powodować pogorszenie się jakości wody w kąpielisku.

Natomiast prawo wodne obliguje do pobierania i analizy nie mniej niż czterech próbek w sezonie kąpielowym, w okresie funkcjonowania kąpieliska, tak aby przerwa między badaniami nie przekraczała miesiąca.