Płatnik Plus tylko dla cierpliwych

Zapowiedzi ZUS były szumne - działający od 2015 roku Interaktywny Płatnik Plus (IPP) miał usprawnić komunikację z płatnikiem. Zmianie miała ulec zasada wysyłania dokumentów - płatnik miał nie tylko po prostu wysłać dokumenty i czekać na sygnał od ZUS, czy nie ma w nich błędów, lecz także sporządzić je poprawnie na podstawie danych pobranych z ZUS. Tymczasem po kilku miesiącach funkcjonowania Płatnika Plus można powiedzieć o nim przede wszystkim tyle, że jest doskonałym ćwiczeniem na cierpliwość używających go osób. Wykonanie nawet najprostszych operacji zajmuje dużo więcej czasu, niekiedy trzeba czekać na wynik swoich działań nawet... kilka miesięcy. Do tego konieczność wielokrotnego potwierdzania własnej tożsamości, aktualizacji i wpisywania PIN powoduje, że irytacja narasta. To jednak nic wobec sytuacji, w której zajdzie potrzeba wprowadzenia korekt - trzeba na to zarezerwować co najmniej dwa dni. I chociaż z założenia komunikacja z ZUS ma się odbywać właśnie poprzez IPP, to płatnik i tak nie uniknie bardziej bezpośredniego kontaktu z urzędnikami. Program wymaga bowiem czasami, żeby do ZUS zadzwonić albo napisać e-maila, bo pewne dane trzeba zamówić bezpośrednio, zanim... pobierze się je już przez IPP.

A zalety? Niewątpliwie jest nią to, że za pomocą IPP nie da się wysłać niepoprawnego dokumentu. Problem polega tylko na tym, że stworzenie bezbłędnej wersji satysfakcjonującej program może zająć naprawdę wiele czasu. Wniosek jest więc prosty - taka zasada działania IPP jest korzystna przede wszystkim dla samego ZUS. Otrzymuje on już poprawne dane i nie musi ich weryfikować. Całą pracę wykona przecież obsługujący program. Biurokrację zgodnie z zapowiedziami więc ograniczono, szkoda tylko, że nie po stronie płatników. Oni, jak zwykle, będą musieli się po prostu dostosować.©?

JŚ

D1