Prawo do widzeń aresztowanego z rodziną tylko na papierze? Apel o zmianę

Zmiany przepisów i praktyki domaga się autorka złożonej w Sejmie petycji. Chodzi o art. 217 kodeksu karnego wykonawczego. Przepis ten daje tymczasowo aresztowanemu prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą najbliższą. Jednocześnie organ prowadzący postępowanie może odmówić zgody na takie widzenie, jeśli uzna, że kontakt mógłby zostać wykorzystany do bezprawnego utrudniania postępowania lub popełnienia przestępstwa. Odmowa ma formę zarządzenia i można ją zaskarżyć. W przepisach przewidziano też, że dziecko do 15. roku życia może widywać się z osobą tymczasowo aresztowaną pod opieką przedstawiciela ustawowego, bliskiej osoby lub pracownika aresztu.

Brak kontaktu aresztowanego z rodziną

Zdaniem autorki petycji w praktyce przepisy te bywają stosowane zbyt surowo i schematycznie, co sprawia, że aresztowani przez wiele miesięcy są pozbawieni realnego kontaktu z rodziną. Tymczasem Europejski Trybunał Praw Człowieka wielokrotnie podkreślał, że prawo do życia rodzinnego przysługuje również osobom pozbawionym wolności. W sprawie Khoroshenko przeciwko Rosji ETPC wskazał, że długotrwałe ograniczenia widzeń bez odpowiedniego uzasadnienia naruszają art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, który gwarantuje prawo do poszanowania życia prywatnego, rodzinnego, mieszkania i korespondencji. W sprawie Messina przeciwko Włochom trybunał stwierdził, że ograniczenia kontaktów z rodziną muszą być wyjątkowe i indywidualnie uzasadnione. W orzeczeniu Piechowicz przeciwko Polsce podkreślono zaś konieczność szczegółowego wyjaśniania odmów widzeń, a w sprawie Varnas przeciwko Litwie - obowiązek brania pod uwagę dobra dziecka przy podejmowaniu tego typu decyzji.