Bezpłatne przenoszenie numerów

Ustawa z 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 85, poz. 716) wprowadza przede wszystkim zasadę, że za przeniesienie przydzielonego numeru do sieci innego operatora nie pobiera się opłat od abonenta i użytkownika końcowego usługi przedpłaconej świadczonej w ruchomej publicznej sieci telefonicznej, czyli użytkownika tzw. usług prepaidowych. W Unii Europejskiej spotykana jest jednak praktyka pobierania opłat za przeniesienie numeru. Przepis art. 71 ust. 3 prawa telekomunikacyjnego (u.p.t.) stanowi implementację art. 30 ust. 2 Dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (Dz.Urz. UE L z 2002 r., 108, poz. 51). Zgodnie z jego treścią: Krajowe organy regulacyjne zapewniają, aby ceny połączeń wzajemnych związanych z zapewnieniem przenoszenia numerów były zorientowane na koszty oraz aby bezpośrednie obciążenia abonentów, jeśli są, nie zniechęcały do korzystania z tych usług dodatkowych.

Abonent, żądając przeniesienia przydzielonego numeru, może rozwiązać umowę z dotychczasowym dostawcą usług bez zachowania terminów wypowiedzenia określonych w rozwiązywanej umowie. Przyjęto więc zasadę, że prawo do przeniesienia numeru ma pierwszeństwo przed zobowiązaniami co do okresu trwania umowy, w tym umowy zawartej na czas określony. Nie dotyczy to jednak konsekwencji finansowych dla użytkownika czy abonenta wynikających z rozwiązania w takim trybie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W takim przypadku abonent jest obowiązany do uiszczenia opłaty dotychczasowemu dostawcy usług w wysokości nieprzekraczającej opłaty abonamentowej za okres wypowiedzenia, nie wyższej jednak niż opłata abonamentowa za jeden okres rozliczeniowy. Obliczona w ten sposób opłata powiększana jest jeszcze o roszczenie związane z ulgą przyznaną abonentowi obliczoną proporcjonalnie do czasu pozostającego do zakończenia trwania umowy. Rozwiązanie to jest zgodne z art. 57 ust. 6 u.p.t. Według tego przepisu w przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta, nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Opłata ta powinna być uiszczona przez abonenta przed przeniesieniem numeru.

Realizacja prawa do przeniesienia numeru nie oznacza oczywiście, że korzystający z tego prawa jest zwolniony, po rozwiązaniu umowy, z zapłaty zaległych należności za wykonane wcześniej na podstawie tej umowy usługi telekomunikacyjne. Chodzi tu przykładowo o zaległe płatności miesięczne za abonament i inne usługi telekomunikacyjne. Dotychczasowy dostawca usług może dochodzić tych należności w trybie przewidzianym w przepisach prawa powszechnie obowiązujących oraz zgodnie z postanowieniami umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.

Abonent będący stroną umowy z dostawcą usług zapewniającym przyłączenie do publicznej sieci telefonicznej lub użytkownik końcowy usługi przedpłaconej może żądać przy zmianie dostawcy usług przeniesienia przydzielonego numeru do istniejącej sieci operatora na: 1) obszarze geograficznym - w przypadku numerów geograficznych; 2) terenie całego kraju - w przypadku numerów niegeograficznych (art. 71 ust. 1 u.p.t.). Zgodnie z art. 71 ust. 1a u.p.t. przepis art. 71 ust. 1 u.p.t. artykułu stosuje się także do użytkownika końcowego usługi przedpłaconej świadczonej w ruchomej publicznej sieci telefonicznej. Oznacza to, że zdefiniowane w art. 71 ust. 1 u.p.t. uprawnienie dla abonenta lub użytkownika do żądania przy zmianie operatora przeniesienia przydzielonego numeru do istniejącej sieci innego operatora stosuje się odpowiednio do użytkowników usług przedpłaconych. Uprawnienie do przeniesienia przydzielonego numeru w przypadku usług przedpłaconych będzie dotyczyło przeniesienia numeru do sieci operatora działającego na obszarze całego kraju. Użytkownicy usług przedpłaconych korzystają bowiem z numerów niegeograficznych (art. 71 ust. 1 pkt 2) u.p.t.). Zgodnie z definicją numerów niegeograficznych wszystkie numery w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych są numerami niegeograficznymi (art. 2 pkt 23 u.p.t.).

W przypadku realizacji uprawnienia do zachowania numeru przy zmianie operatora stacjonarnego uprawnienie to będzie uzależnione pod względem lokalizacyjnym. Zgodnie bowiem z definicją numerów geograficznych zawierają one wskaźnik obszaru geograficznego, który jest wykorzystywany do kierowania połączeń do stałej lokalizacji zakończenia sieci (art. 2 pkt 22 u.p.t.). Przenośność numeru przy równoczesnej zmianie operatora stacjonarnego i lokalizacji nie jest obecnie ograniczona do obszaru danej strefy numeracyjnej. Strefa numeracyjna jest obszarem geograficznym, dla którego ustalono ten sam wskaźnik strefowy (WST) w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych. Obecnie, tj. po zmianach wprowadzonych nowelą, jest ograniczona obszarem geograficznym w znaczeniu wskażnika obszaru. W praktyce jednak w granicach stref numeracyjnych znajdują się abonenci o różnych wskaźnikach. W tym rozwiązaniu oznacza to, że abonenci o wskaźniku innym niż główny wskaźnik strefy nie będą mogli skorzystać z prawa przeniesienia numeru do innego niż swój obszaru wyznaczonego wskaźnikiem.

Po zmianach wprowadzonych nowelą to na prezesie Urzędu Komunikacji Eelektronicznej spoczywa obowiązek stworzenia i prowadzenia bazy danych zawierającej przeniesione numery (art. 71 ust. 4 u.p.t.). Każdy operator publicznej sieci telefonicznej jest obowiązany połączyć swoją sieć bezpośrednio lub za pośrednictwem publicznej sieci telefonicznej innego operatora z tą bazą danych. Operator publicznej sieci telefonicznej jest obowiązany dokonywać na bieżąco aktualizacji bazy danych (art. 71 ust. 5 u.p.t.).

@RY1@i02/2009/249/i02.2009.249.087.002a.001.jpg@RY2@

Prof. nadzw. dr hab. Maciej Rogalski, wiceprezes Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji, dyrektor Pionu Współpracy Regulacyjnej Grupy Telekomunikacji Polskiej

Prof. nadzw. dr hab. Maciej Rogalski

wiceprezes Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji

dyrektor Pionu Współpracy Regulacyjnej Grupy Telekomunikacji Polskiej