Nowelizacja k.s.h. w pytaniach i odpowiedziach

pytanie Nowe prawo holdingowe wprowadza pojęcie grupy spółek, a przy okazji znacząco zmienia kompetencje organów spółek. Powstaje jednak przy tym pytanie, w jaki sposób pogodzić kompetencje nadzorcze rady nadzorczej spółki dominującej z własnymi kompetencjami rady nadzorczej spółki zależnej? Czy na tym polu może dochodzić do konfliktów?

odpowiedź Znowelizowany kodeks spółek handlowych wprowadza regulacje, na mocy których rozszerzeniu uległy w szczególności kompetencje, ale także i obowiązki rad nadzorczych. Te organy bowiem uzyskały nowe instrumenty nadzoru nad całą grupą spółek. Zgodnie z dodanym art. 2141 par. 1 członek rady przy wykonywaniu swoich obowiązków powinien dołożyć należytej staranności wynikającej z zawodowego charakteru swojej działalności oraz dochować lojalności wobec spółki. Podejmując różnego rodzaju decyzje, powinien więc kierować się zasadą biznesowej oceny popartej opinią specjalistów. Dotychczas samo występowanie obowiązku lojalności wobec spółki (podejmowanie decyzji w dobrej wierze i dobrym interesie spółki) i jego spoczywanie na członkach organów spółek kapitałowych wynikało z praktyki oraz dorobku doktryny i orzecznictwa sądowego. W związku z unormowaniem nowej instytucji zachodzi także potencjalne ryzyko sporów kompetencyjnych wynikających z przenikających się zakresów działania organów nadzorczych spółki dominującej oraz spółki zależnej. Ustawodawca w art. 217 k.s.h. wprowadził zasadę stałego nadzoru rady nadzorczej spółki dominującej nad spółkami zależnymi w zakresie realizacji interesów grupy spółek, o ile kompetencje takie nie zostały wprost wyłączone w statutach lub umowach tych spółek. Sprawując stały nadzór nad spółką zależną, rada nadzorcza spółki dominującej może zatem żądać od zarządu udostępnienia ksiąg i dokumentów oraz udzielenia określonych informacji, których zakres może każdorazowo określić rada nadzorcza spółki dominującej. Oczywiście fakt sprawowania nawet w szerokim zakresie nadzoru przez radę nadzorczą spółki dominującej nie wyklucza ani nie ogranicza kompetencji rady nadzorczej spółki zależnej. Wydaje się, że intencją ustawodawcy było wyraźne oddzielenie kompetencji obu tych organów, tak aby nadzór rady spółki dominującej nad spółkami zależnymi nie wykluczał nadzoru wykonywanego przez rady poszczególnych spółek zależnych. Kompetencje do sprawowania nadzoru przez radę spółki dominującej ograniczone są jedynie do zakresu definiowanego przez interes grupy spółek. Warto przy tym dodać, iż ustawodawca nie wprowadził definicji interesu grupy spółek. Określił natomiast, że jest to ich wspólny interes, wynikający z przyjętej strategii, który może zostać doprecyzowany w wiążącym poleceniu skierowanym do spółki zależnej przez spółkę dominującą. ©℗