Jak zabezpieczyć umowę sprzedaży z kontrahentem zagranicznym

Wysyłanie towarów z jednego kraju do drugiego jako część transakcji handlowej związane jest z dużym ryzykiem. W przypadku źle sformułowanych warunków dostaw dość często dochodzi do sporów między kontrahentami, które rozstrzygane są na drodze sądowej. Aby tego uniknąć, można stosować w umowach międzynarodowych reguły Incoterms. Określają one warunki dostawy towaru od sprzedawcy do odbiorcy.

Przedsiębiorca, stosując międzynarodowe reguły handlu Incoterms, musi użyć konkretnej reguły w zależności od rodzaju towaru będącego przedmiotem kontraktu oraz sposobu jego transportu. Ale niezależnie od wybranej reguły na wykładnię umowy sprzedaży mają dodatkowy wpływ przyjęte zwyczaje w danym kraju albo stosowane zwyczaje międzynarodowe. [przykład 1]

Przedsiębiorcy muszą pamiętać, że reguły Incoterms odnoszą się tylko do wskazania, która strona umowy ma obowiązek dokonania przewozu lub ubezpieczenia oraz do momentu przejścia ryzyka uszkodzenia czy utraty przedmiotu sprzedaży. Incoterms nie zawierają żadnych wskazówek dotyczących ceny, momentu przejścia tytułu własności towaru czy skutków naruszenia umowy. Reguły te uzupełniają umowę, a nie ją zastępują.

Formułę EXW stosuje się w sytuacji, w której sprzedający przyjmuje na siebie najmniejsze zobowiązania. Rozpoczyna się ona od sformułowania "z zakładu", a po tych słowach przedsiębiorca wstawia wymienione z nazwy miejsce dostawy (np. magazyn przy ul. Polnej 12 w Gliwicach), a następnie wpisuje się słowa" Incoterms 2010". Formuła ta oznacza, że kupujący ponosi koszty i ryzyko związane z odebraniem towaru z uzgodnionego miejsca. Kupujący musi zapłacić za wszystko, co związane jest z towarem od momentu postawienia go do dyspozycji przez sprzedającego w oznaczonym miejscu i czasie, w tym koszty załatwienia licencji i formalności celnych w kraju eksportu i importu oraz tranzytu.

Sprzedający nie ma nawet obowiązku załadunku towaru, pomimo że w praktyce może być lepiej do tego przygotowany. W przypadku, w którym sprzedający zdecydowałby się na załadunek towaru, to czyniłby to na ryzyko i koszt kupującego. Należy jednak pamiętać, że niniejsza formuła nie nakłada na żadną ze stron obowiązku zawarcia umowy przewozu, ubezpieczenia i obowiązku załadunku towaru, ale z jej istoty wynika, że są one w gestii kupującego.

Formuła FCA oznacza, że sprzedający zobowiązany jest dostarczyć towar przewoźnikowi lub innej osobie wyznaczonej przez kupującego, np. spedytorowi. Zaczyna się ona od sformułowania "dostarczony do przewoźnika", następnie przedsiębiorca wstawia wymienione z nazwy miejsce dostawy i wpisuje słowa "Incoterms 2010". Reguła ta nakłada na sprzedającego obowiązek odprawy celnej towaru w eksporcie oraz uzyskania na swoje ryzyko i koszt wszelkich niezbędnych licencji i urzędowych upoważnień. Sprzedający nie ma jednak obowiązku do odprawy towaru w imporcie.

Zawarcie umowy przewozu czy ubezpieczenia leży po stronie kupującego. Po wydaniu towaru przewoźnikowi, ryzyko utraty lub zniszczenia towaru, a także wszelkie inne ryzyko przechodzi na kupującego. Dodatkowo do obowiązków sprzedającego zalicza się konieczność zawiadomienia kupującego, że towar został dostarczony zgodnie z umową albo że przewoźnik lub inna osoba nie odebrali towaru w uzgodnionym czasie. Koszty opakowania i zabezpieczenia towaru leżą po stronie sprzedającego. W regułach EXW oraz FCA importer ponosi ryzyko transportowe na całej trasie dostawy. Różnica polega na tym, że w EXW sprzedający nie ma obowiązku załadowania towaru ani dokonania odprawy celnej w eksporcie.

Formuła CPT oznacza, że sprzedający ma obowiązek zawarcia umowy o przewóz do określonego punktu przeznaczenia i opłacenia kosztów przewoźnego. Formuła ta rozpoczyna się od słów "przewóz opłacony do", następnie przedsiębiorca wstawia wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia, a po nim słowa "Incoterms 2010".

Sprzedający jest zobowiązany do dostarczenia towaru przewoźnikowi. Jeśli jest ich kilku, pierwszemu z nich. W tym miejscu ryzyko uszkodzenia i utraty towaru przechodzi na kupującego. "Przewoźnik" oznacza każdą osobę, która w umowie przewozu podejmuje się wykonać lub spowodować wykonanie przewozu transportem kolejowym, samochodowym, morskim, lotniczym, śródlądowym lub będącym kombinacją tych gałęzi transportu. Warunki CPT wymagają, aby sprzedający dokonał odprawy celnej towarów przeznaczonych na eksport. Jednak sprzedający nie ma obowiązku dokonania jakichkolwiek opłat w imporcie lub płacenia jakiegokolwiek cła importowego.

Reguła CIP - "Przewóz i ubezpieczenie opłacone do (przedsiębiorca powinien w tym miejscu wstawić wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia) Incoterms 2010". Według reguły tej sprzedający ma obowiązek dostarczyć towar do przewoźnika lub innej wyznaczonej osoby i dodatkowo musi zawrzeć umowę przewozu. Koszty przewozu obciążają sprzedającego. Kontrahent, umieszczając w umowie regułę CIP, musi pamiętać, że sprzedający zobowiązany jest również do zawarcia umowy ubezpieczenia. Umowa ta ma zabezpieczyć kupującego przed ryzykiem utraty lub uszkodzenia towaru. Warunki CIP wymagają, aby sprzedający dokonał odprawy celnej towarów przeznaczonych na eksport. Jednak sprzedający nie ma obowiązku dokonania jakichkolwiek opłat w imporcie lub płacenia jakiegokolwiek cła importowego. W porównaniu z formułą CPT zakres obowiązków sprzedającego jest rozszerzony o obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia i pokrycia jego kosztów. [przykład 2]

Umieszczając w umowie sprzedaży regułę "Dostarczony do terminalu (przedsiębiorca powinien w tym miejscu wstawić nazwę terminalu w porcie lub miejscu przeznaczenia) Incoterms 2010", sprzedający zobowiązuje się do dokonania dostawy i uwalnia się z ryzyka w chwili dostarczenia przedmiotu umowy do wymienionego z nazwy terminala. Według reguły tej sprzedający musi dostarczyć towar i fakturę handlową.

Reguła DAP - "dostarczony do (przedsiębiorca powinien w tym miejscu wstawić wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia) Incoterms 2010". Formuła ta uwalnia sprzedającego w momencie, gdy towar zostaje pozostawiony do dyspozycji kupującego w środku transportu, gotowy do wyładunku.

Formuła DDP brzmi: "Dostarczony, cło opłacone (w tym miejscu przedsiębiorca powinien wstawić wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia) Incoterms 2010". Formuła ta oznacza, że sprzedający ponosi koszty: dostarczenia towaru do uzgodnionego punktu w oznaczonym miejscu przeznaczenia, w uzgodnionym terminie lub okresie i postawienia go do dyspozycji kupującego. Dodatkowo to sprzedający zgodnie z tą regułą ponosi koszty sporządzenia i wysłania faktury handlowej lub przekazu elektronicznego będącego jego ekwiwalentem oraz uzyskania wszelkich licencji eksportowych i importowych lub innych upoważnień oraz dokonania formalności celnych w eksporcie, tranzycie i imporcie. Cła, podatki i inne opłaty związane z eksportem, tranzytem i importem również pozostają po stronie sprzedającego.

Kupujący nie ma obowiązku zawarcia umowy przewozu gdyż należy to do zadań sprzedającego tak samo jak zawiadomienia kupującego o wysyłce towarów. Koszty opakowania i jego znakowania wymagane do przewozu, o ile dany towar nie jest zwyczajowo transportowany bez opakowania, ponosi również sprzedający. Formuła DDP odzwierciedla sytuację, w której sprzedający przyjmuje na siebie największe zobowiązania, odwrotnie jak przy formule EXW.

Dla transportu morskiego i wodnego śródlądowego reguły Incoterms przewidują cztery formuły: FAS, FOB, CFR, CIF.

Reguła FAS - "dostarczony wzdłuż burty statku (w tym miejscu przedsiębiorca powinien wstawić wymieniony z nazwy port załadunku) Incoterms 2010". Stosując tą regułę, sprzedawca wykona dostawę towaru w chwili dostarczenia go na nabrzeżu lub na barce wyznaczonego przez kupującego portu. Warunki FAS wymagają, aby sprzedający dokonał odprawy celnej towarów przeznaczonych na eksport. Jednak sprzedający nie ma obowiązku dokonania jakichkolwiek opłat w imporcie lub płacenia jakiegokolwiek cła importowego. Dodatkowo przy zastosowaniu tej reguły na sprzedającym ciąży obowiązek uzyskania wszelkich licencji eksportowych lub innych urzędowych upoważnień. Według tej reguły sprzedający nie musi zadbać o zawarcie umowy przewozu czy ubezpieczenia towaru.

Reguła FOB - "dostarczony na statek (w tym miejscu przedsiębiorca powinien wstawić wymieniony z nazwy port załadunku) Incoterms 2010". Reguła ta oznacza, że sprzedający dostarcza towar na pokład statku wyznaczonego przez kupującego. Ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru przechodzi, gdy towar znajduje się na pokładzie statku. Od tego momentu to kupujący ponosi wszelkie koszty. Reguła ta nie będzie odpowiednia w przypadku, gdy towar znajduje się w kontenerach, a następnie przekazywany jest do przewoźnika, dlatego że kontenery takie przechodzą najczęściej od razu do terminalu. W takiej sytuacji najlepszym będzie zastosowanie reguły FCA.

Reguła CFR - "Koszt i fracht (w tym miejscu przedsiębiorca powinien wstawić wymieniony z nazwy portu przeznaczenia) Incoterms 2010". Reguła ta

obarcza obowiązkiem dostarczenia towaru na pokład statku sprzedającego. Dodatkowo musi on zawrzeć umowę przewozu oraz opłacić koszty i fracht, niezbędne do przewiezienia towaru do wymienionego z nazwy portu przeznaczenia. Warunki CFR wymagają, aby sprzedający dokonał odprawy celnej towarów przeznaczonych na eksport. Jednak sprzedający nie ma obowiązku dokonania jakichkolwiek opłat w imporcie lub płacenia jakiegokolwiek cła importowego.

Reguła CIF - "Koszt, ubezpieczenie i fracht (w tym miejscu przedsiębiorca powinien wstawić wymieniony z nazwy portu przeznaczenia) Incoterms 2010". Kontrahenci stosując tę regułę w umowie zobowiązują sprzedającego do dostarczenia towaru na pokład statku, zawarcia umowy przewozu, opłacenia wszelkich kosztów i frachtu niezbędnych do przewiezienia towaru do wymienionego z nazwy portu przeznaczenia. Dodatkowo sprzedający ma obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia pokrywającej ryzyko kupującego, utraty lub uszkodzenia przedmiotu umowy.

Przedsiębiorca działający w handlu międzynarodowym oprócz umowy sprzedaży musi zawrzeć szereg innych umów umożliwiających dojście transakcji sprzedaży do skutku oraz zabezpieczających przedmiot sprzedaży. Stosując w umowie reguły Incoterms, należy pamiętać nie tylko o tym, na której stronie ciążą obowiązki zawarcia umowy przewozu czy ubezpieczenia, ale także, w jaki sposób ukształtować te umowy.

Przed podjęciem decyzji o zawarciu umowy przewozu warto zastanowić się nad możliwościami, jakie daje nam prawo. Można bowiem zamiast umowy przewozu zawrzeć umowę spedycji, która będzie obejmowała obowiązek przewozu. Przedsiębiorca powinien dostatecznie rozróżniać obie umowy. Przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy. Natomiast przez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się za wynagrodzeniem w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do dokonania innych usług związanych z jej przewozem. W związku z tym zawierając umowę przewozu, zleca się przewoźnikowi przewiezienie przesyłki z punku A do punktu B. Natomiast spedytor przewóz towarów organizuje. Nie musi posiadać własnej floty, np. samochodowej, ponieważ może posługiwać się przewoźnikami.

Rozróżnienie, czy zawarto umowę spedycji, czy też przewozu, ma istotne znaczenie ze względu na różny reżim odpowiedzialności przewoźnika i spedytora. Zgodnie z kodeksem cywilnym przewoźnik może oddać przesyłkę do przewozu innemu przewoźnikowi na całą przestrzeń przewozu lub jej część, jednakże ponosi odpowiedzialność za czynności dalszych przewoźników jak za swoje własne czynności. Tymczasem przepisy odnoszące się do umowy spedycji mówią, że spedytor jest odpowiedzialny za przewoźników i dalszych spedytorów, którymi posługuje się przy wykonaniu zlecenia, chyba że nie ponosi winy w wyborze.

Przedsiębiorcy muszą pamiętać, że jeżeli przyjęto ofertę, której przedmiotem są usługi związane z przewozem przesyłki, a żadne czynności nie wskazują na dodatkowe postanowienia umowne dotyczące przewozu, to umowa taka jest umową spedycji.

Jeżeli chodzi o obowiązek ubezpieczenia towaru, Międzynarodowa Izba Handlu we wprowadzeniu do reguł Incoterms podkreśliła znaczenie wymogu udzielenia drugiej stronie (na której spoczywa ten obowiązek) wszelkiej informacji, która jest konieczna do uzyskania ubezpieczenia. Zgodnie z art. A3/B3 - informacja ta musi być udzielona na prośbę, koszt i ryzyko strony, która o nią wnosi.

Ubezpieczenie ładunków w transporcie międzynarodowym jest przeznaczone przede wszystkim dla przedsiębiorców, którzy w ramach swojej działalności sprowadzają lub wysyłają różnego rodzaju towary i w związku z tym są narażeni na powstanie szkody w trakcie realizacji transportu. Z ubezpieczenia skorzystać powinni zarówno przedsiębiorcy, którzy w przewozach towarów korzystają z własnego transportu, jak również te firmy, które korzystają z zawodowych usług przewoźniczych. W ramach ubezpieczenia cargo ochrona ubezpieczeniowa obejmuje wszystkie fazy przewozu ładunku drogą lądową, lotniczą, morską. Ubezpieczenie obejmuje zarówno czynności przeładunkowe. Niektóre towarzystwa ubezpieczeniowe oferują również przejściowe magazynowanie ładunku na trasie transportu. Polecane dla przedsiębiorców jest zawarcie umowy ubezpieczenia obejmującej ochronę podczas załadunku lub wyładunku. Przy tych czynnościach dochodzi do najczęstszych uszkodzeń lub zniszczeń towaru.

Ubezpieczenie obejmuje towary przewożone przez przewoźnika zawodowego na podstawie umowy przewozu lub wykonywane transportem własnym. Suma ubezpieczenia może obejmować przewidywany zysk lub koszty handlowe w wysokości do np. 10 proc. wartości ubezpieczonego mienia, jak również koszty transportu do miejsca przeznaczenia, cło oraz podatek od towarów i usług VAT. Niektóre towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych oferują pokrywanie kosztów ratowania ubezpieczonego ładunku. Ponadto ubezpieczeniem mogą być pokryte koszty usunięcia pozostałości po szkodzie.

Transporty międzynarodowe ubezpieczane są w oparciu o standardowe Instytutowe Klauzule Ładunkowe (Institute Cargo Clauses), powszechnie stosowane zarówno przez ubezpieczycieli jak i przez handlowców, eksporterów i importerów na całym świecie. Można je znaleźć w warunkach ubezpieczenia cargo dołączonych do umowy ubezpieczenia u każdego polskiego ubezpieczyciela.

W ramach tych klauzul ubezpieczyciel może udzielać ochrony ubezpieczeniowej w kilku wariantach:

● zakres podstawowy obejmuje szkody powstałe wskutek konkretnie wymienionych zdarzeń losowych, takich jak na przykład: pożar, eksplozja, wypadek środka transportowego (Instytutowe Klauzule Ładunkowe "C"),

● zakres rozszerzony obejmuje oprócz wymienionych ryzyk również szkody powstałe w rezultacie zmycia z pokładu, przedostania się wody morskiej, jeziornej lub rzecznej do ładowni, kontenera lub miejsca składowania (Instytutowe Klauzule Ładunkowe "B" - ten zestaw klauzul ma zastosowanie wyłącznie do przewozów morskich),

● zakres pełny obejmuje szkody w wyniku wszelkich zdarzeń losowych, z wyjątkiem zdarzeń wyraźnie wyłączonych (Instytutowe Klauzule Ładunkowe "A" lub Instytutowe Klauzule Ładunkowe Lotnicze - w transporcie lotniczym).

W przypadku świadczenia usługi transportu międzynarodowego mają zastosowanie przepisy szczególne dotyczące ustalenia miejsca świadczenia usługi. Powołując się na brzmienie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0 proc. stosuje się do usług transportu międzynarodowego. Natomiast przez usługi transportu międzynarodowego zgodnie z definicją zawartą w ust. 3 pkt 1 powołanego artykułu rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:

● z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,

● z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,

● z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),

● z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju.

Przedsiębiorca działający w handlu międzynarodowym musi pamiętać, że ma prawo do zastosowania 0 proc. stawki podatku VAT dla usług transportu międzynarodowego (w przypadku usług związanych z importem towarów). W tym przypadku przedsiębiorca powinien posiadać list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora). Dodatkowo przedsiębiorca musi posiadać dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów.

Reguły Incoterms zostały stworzone przez Międzynarodową Izbę Handlową. Izba ta jest organizacją reprezentującą interesy światowego biznesu wobec rządów i organizacji międzynarodowych. Incoterms 2010 są opcjonalnymi rozwiązaniami dla przedsiębiorców

Zakres ubezpieczenia według reguły CIP jest minimalny. Sprzedający w tej formule uwalnia się od ciążącego na nim ryzyka z chwilą przekazania przedmiotu umowy przewoźnikowi

Przedsiębiorca z Francji zawarł umowę z przedsiębiorcą z Niemiec. Strony umowy nie określiły jednak prawa właściwego w przypadku powstania sporu sądowego. Jedną z możliwych opcji wyjścia z problemu jest zastosowanie międzynarodowych zwyczajów, którymi są ogólne zasady europejskiego prawa zobowiązań umownych (The Principles of European Contract Law - tzw. PECL). Mimo że zwyczaje nie są źródłem prawa, stanowią reguły postępowania wykształcone poprzez praktykę podmiotów obrotu gospodarczego.

Przedsiębiorca z Irlandii podpisał umowę sprzedaży dużej ilości wełny z przedsiębiorcą z Polski. Dla określenia w sposób klarowny wszystkich obowiązków związanych z dostawą towaru postanowili oni umieścić w umowie jedną z reguł Incoterms 2010. Dokonali zapisu w umowie: "Przewóz i ubezpieczenie opłacone do magazyn x w Radomiu Incoterms 2010". Wybrali regułę CIP.

§ 1

Nadawca zleca, a Przewoźnik zobowiązuje się do przewiezienia ....................................................................................................................................... do odbiorców w ......................................................................................

§ 2

1. Nadawca zobowiązuje się do powiadamiania Przewoźnika o gotowości do rozpoczęcia załadunku.

2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane w formie pisemnej (fax) lub telefonicznie z potwierdzeniem jego odebrania przez imiennie oznaczoną osobę. Powiadomienie to powinno zawierać informację o wielkości przesyłki, miejscu załadunku oraz miejscu przeznaczenia.

§ 3

1. Przewoźnik zobowiązuje się do podstawienia środka transportu w miejscu załadunku w dniu .......................... po powiadomieniu, o którym mowa w § 1 ust. 2.

2. W przypadku zwłoki w wykonaniu obowiązku, określonego w ust. 1, Przewoźnik zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz Nadawcy kary umownej w wysokości .............. % wartości przesyłki, której dotyczy zwłoka, za każdy dzień zwłoki.

§ 4

1. Nadawca zobowiązany jest do wydania Przewoźnikowi wypełnionego w sposób prawidłowy listu przewozowego najpóźniej z chwilą podstawienia środka transportowego w miejscu załadunku.

2. Podstawą do ustalenia wynagrodzenia Przewoźnika za przewożone przesyłki towarowe będzie ,,Taryfa opłat za usługi przewozowe", sporządzona przez Przewoźnika i doręczona Nadawcy, co Nadawca przez zawarcie niniejszej umowy kwituje.

§ 5

1. Nadawca zobowiązany jest do zwrotu wszystkich niezbędnych kosztów, które poniósł Przewoźnik przy wykonywaniu niniejszej umowy.

2. Zwrot kosztów następować będzie na podstawie udokumentowanego przez Przewoźnika faktu ich poniesienia w terminie .......................... dni od dnia przedstawienia zestawienia tych kosztów Nadawcy.

§ 6

1. Zapłata wynagrodzenia za usługi Przewoźnika następować będzie, po przedstawieniu dowodu odebrania przesyłki przez Odbiorcę bez zastrzeżeń co do jej stanu, w terminie ....................... dni.

2. Zapłata dokonywana będzie na rachunek bankowy Przewoźnika w banku ................................................................................................................ nr rachunku .........................................................................................................

3. Za dzień zapłaty uważany będzie dzień obciążenia rachunku Nadawcy.

§ 7

1. Umowa zostaje zawarta na czas .................................................................

§ 8

Wszelkie spory wynikające z niniejszej umowy będą rozstrzygane przez Sąd Arbitrażowy przy Komisji Nadzoru Finansowego w Warszawie zgodnie z Regulaminem tegoż Sądu.

§ 9

W sprawach nieuregulowanych niniejszą umową zastosowanie mają przepisy ustawy - Prawo przewozowe i Kodeksu cywilnego.

§ 10

Zmiana niniejszej umowy wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności.

§ 11

Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.

Przewoźnik

............................................................

Nadawca

............................................................

§ 1

1. Dający zlecenie zleca, a Spedytor zobowiązuje się do wykonywania na rzecz Dającego zlecenie usług spedycyjnych przy przewozach ................................................................................................

2. Spedytor będzie występował w imieniu własnym.

§ 2

1. Spedytor zobowiązuje się do wykonywania na rzecz Dającego zlecenie w szczególności następujących usług:

a) dokonania wyboru i zawarcia umów z przewoźnikami,

b) odebrania przesyłki z magazynu Dającego zlecenie i dostarczenie jej do punktów odprawy przewoźników,

c) wykonywania praw i obowiązków nadawcy oraz odbiorcy, wynikających z ustawy - Prawo przewozowe,

d) doręczania przesyłek osobom wskazanym przez Dającego zlecenie.

2. Spedytor zobowiązuje się do podjęcia wykonywania obowiązków, określonych w ust. 1, w terminie ............................................. od dnia powiadomienia go przez Dającego zlecenie o gotowości do wydania przesyłki.

3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 2, może być dokonane w formie pisemnej (fax) lub telefonicznie z potwierdzeniem jego odebrania przez imiennie oznaczoną osobę. Powiadomienie to powinno zawierać informację o wielkości przesyłki i miejscu przeznaczenia.

§ 3

W przypadku zwłoki w wykonywaniu obowiązków, o których mowa w § 2, Spedytor zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz Dającego zlecenie kary umownej w wysokości ................................wartości przesyłki, której dotyczy zwłoka, za każdy dzień zwłoki.

§ 4

1. Dający zlecenie zobowiązany jest do zwrotu wszystkich niezbędnych kosztów, które poniósł Spedytor przy wykonywaniu niniejszej umowy.

2. Zwrot kosztów następować będzie na podstawie udokumentowanego przez Spedytora faktu ich poniesienia w terminie ...................................... od dnia przedstawienia zestawienia tych kosztów Dającemu zlecenie.

§ 5

1. Tytułem wynagrodzenia za świadczone usługi Spedytor otrzymywać będzie wynagrodzenie w kwocie ..................................................... zł. za każdy miesiąc wykonywania umowy.

2. Kwota, określona w ust. 1, nie obejmuje podatku od towarów i usług, do którego zapłaty zobowiązany będzie Dający zlecenie.

§ 6

1. Zapłata wynagrodzenia następować będzie na podstawie faktur wystawionych przez Spedytora w terminie ................................................ od dnia ich doręczenia Dającemu zlecenie.

2. Zapłata dokonywana będzie na rachunek bankowy Spedytora bank ........................................................................................................................... nr rachunku ...................................................................................................

3. Za dzień zapłaty uważany będzie dzień obciążenia rachunku Dającego zlecenie.

§ 7

1. Umowa zostaje zawarta na czas ............................................................

2. Każdej ze stron przysługuje prawo do rozwiązania umowy za wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym doręczyła drugiej stronie wypowiedzenie w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

§ 8

Wszelkie spory wynikające z niniejszej umowy będą rozstrzygane przez Sąd Arbitrażowy przy Regionalnej Izbie Gospodarczej w Katowicach zgodnie z Regulaminem tegoż Sądu.

§ 9

W sprawach nieuregulowanych niniejszą umową zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego.

§ 10

Zmiana niniejszej umowy wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności.

§ 11

Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.

Spedytor

............................................................

Dający zlecenie

............................................................

 

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.215000400.807.jpg@RY2@

Klasyfikacja reguł Incoterms 2010

@RY1@i02/2011/216/i02.2011.216.215000400.808.jpg@RY2@

Mariusz Mosiołek, aplikant adwokacki

Mariusz Mosiołek

aplikant adwokacki