Komentarze

Ustawa z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.; dalej: u.z.n.k.) nie jest pierwszym dotyczącym tej materii aktem prawnym obowiązującym na ziemiach polskich. Zastąpiła wcześniejszą ustawę o tym samym tytule pochodzącą z 1926 roku (Dz.U. z 1926 r. nr 96, poz. 559), a także wiele rozporządzeń wydanych na jej podstawie. Doczekała się już kilku nowelizacji, z których największą przeprowadzono w 2007 roku.

Komentowana ustawa wraz z ustawą z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. nr 50, poz. 331 ze zm.), ustawą z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117; dalej: p.w.p.) oraz przepisami o firmie ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121; dalej: k.c.) tworzy krajowy system prawa ochrony konkurencji. Uzupełniają go akty normatywne Unii Europejskiej oraz konwencje i umowy międzynarodowe.

Ustawa reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej. Część jej przepisów ma jednak szerszy zasięg, obejmując sankcjami również osoby niebędące przedsiębiorcami, jeśli dopuściły się zakazanych w niej praktyk. Regulacje podzielić można zasadniczo na dwie główne kategorie. Pierwszą z nich stanowią legalne definicje poszczególnych czynów nieuczciwej konkurencji, czyli kwalifikowanych zachowań sprzecznych z prawem lub dobrymi obyczajami zagrażających lub naruszających interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Druga reguluje zaś odpowiedzialność cywilną oraz karną osób, które dopuściły się jednego z działań uznawanych przez ustawę za zabronione. Wśród nich znajdują się także normy określające roszczenia, jakie przysługują poszkodowanym przedsiębiorcom.

Celem ustawy nie jest ograniczanie lub wyłączanie konkurencji w obrocie gospodarczym, ale eliminowanie z niego działań nieetycznych lub wprowadzających w błąd innych uczestników rynku. Szczególną uwagę zwraca się na zachowania polegające na podszywaniu się pod renomę, firmę lub produkty innego przedsiębiorcy, a także fałszywe posługiwanie się oznaczeniami geograficznymi bądź symbolami. Kolejną grupę czynów nieuczciwej konkurencji stanowią działania polegające m.in. na ujawnianiu tajemnicy przedsiębiorstwa, pomawianiu lub nieuczciwym zachwalaniu, utrudnianiu dostępu do rynku, a także stosowaniu nieuczciwej lub zakazanej reklamy. Niezależnie od tego w komentowanej ustawie zamieszczono klauzulę generalną pozwalającą na uznanie za czyn zabroniony również zachowań innych niż te wprost w niej opisane.

Z uwagi na powyższe akt ten odgrywa niezwykle istotną rolę w ocenie i weryfikacji praktyk rynkowych stosowanych przez konkurujących ze sobą przedsiębiorców. Nawet bowiem działania wprost nie wskazane jako czyny nieuczciwej konkurencji mogą zostać za takowe uznae. Z innej strony ustawa określa sposób ochrony przedsiębiorcy, którego interes został naruszony nieuczciwymi czynami innych uczestników obrotu. Stanowi ona zatem podstawową regulację w zakresie prawa ochrony konkurencji. Co ważne, dotyczącą bezpośrednio stosunków pomiędzy przedsiębiorcami a ich klientami.

W pierwszej części niniejszego komentarza opisane zostały przepisy ogólne oraz czyny nieuczciwej konkurencji polegające na wprowadzającym w błąd oznaczeniu przedsiębiorstwa oraz fałszywym lub oszukańczym oznaczeniu pochodzenia geograficznego towarów albo usług. W kolejnych częściach omówione zostaną dalsze czyny nieuczciwej konkurencji oraz cywilna i karna odpowiedzialność za ich popełnienie.

● z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

● z 5 lipca 2001 r. o cenach

● z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

● z 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

● z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

● z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

● z 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

● z 14 grudnia 2012 r. o odpadach

● z 12 grudnia 2012 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

Przeoczyłeś tygodnik? Znajdziesz go w dotychczasowych wydaniach DGP na

@RY1@i02/2014/073/i02.2014.073.21500010a.802.jpg@RY2@

Michał Koralewski radca prawny, wspólnik zarządzający w Kancelarii Radców Prawnych Legitus s.c. w Gdańsku

Michał Koralewski

radca prawny, wspólnik zarządzający w Kancelarii Radców Prawnych Legitus s.c. w Gdańsku