DGP radzi

. Jeżeli w trakcie sprawdzania sytuacji rodziny w Polsce okaże się, że niepracujący rodzic otrzymywał zasiłek z gminy, będzie musiał go zwrócić od daty, którą wskaże regionalny ośrodek polityki społecznej (ROPS). Świadczenia nienależnie pobrane są zwracane przez rodzica lub kraj, w którym przebywa rodzic, np. przez potrącenie go z na bieżąco wypłacanych zasiłków.

MT

Art. 30 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 z późn. zm.).

. Transferowany zasiłek dla bezrobotnych może być wypłacany jedynie w walucie państwa, do którego jest transferowany - w tym przypadku w PLN. Kurs po jakim zostanie przeliczony zasiłek, jest ustalany co kwartał przez Komisję, Europejską w formie decyzji. Decyzje Komisji można znaleźć na stronie http://eur-lex.europa.eu/pl/index.htm.

PJ

Art. 64 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dziennik Urzędowy UE L 200, 7/06/2004).

TAK. Zakład ma taki obowiązek. Do polskiego stażu ubezpieczeniowego musi doliczyć zagraniczny staż. Wtedy po zsumowaniu ubezpieczenia zainteresowany może spełnić warunek stażowy przewidziany w polskim ustawodawstwie, co pozwoli mu nabyć prawo do emerytury z ZUS.

PJ

Art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dziennik Urzędowy UE L 200, 7/06/2004).

. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która:

- posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych),

- przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jeśli podatniczka wyjedzie z Polski na dłużej niż 183 dni lub wyjedzie do Niemiec ze swoją najbliższą rodziną (np. mężem, dziećmi), zmieni miejsce zamieszkania. W takim przypadku w Polsce będzie podlegać ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Podatkowo rozliczy tu tylko zarobki uzyskane w RP.

EM

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

. Samo przebywanie podatnika w USA i wykonywania tam pracy nie przesądza o tym, że miał on w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy.

Od dnia wyjazdu z Polski rodziny (żony i dziecka) i przeniesienia ośrodka interesów życiowych do USA podatnik spełnia przesłanki pozwalające uznać go za osobę posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w USA. W Polsce podlega więc ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. musi rozliczać w kraju tylko dochody osiągnięte w Polsce.

EM

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

. Od 1 maja 2010 r. zostali oni włączeni do grupy pracowników oddelegowanych i wykonujących pracę w dwóch lub kilku państwach członkowskich. Tym samym podlegają ubezpieczeniu w Polsce. Świadczenia za granicą udzielane są na zasadach obowiązujących w tych krajach, w placówkach, które mają umowę z tamtejszą kasą chorych (odpowiednikiem NFZ). Są one wykonywane na podstawie EKUZ.

DS

Rozporządzenie PEiR (WE) nr 987/2009 z 16 września 2009 r. dotyczące wykonania rozp. nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. UE L.09.284.1).

. Europejski tytuł egzekucyjny może być wydany w sprawach cywilnych i handlowych. Dotyczy on tylko roszczeń bezspornych i wymagalnych. Co prawda zawarcie przez kontrahentów ugody wskazuje, że nie ma pomiędzy nimi sporu co do przedmiotu świadczenia i sposobu jego spełnienia, ale przepisy dotyczące ETE wyraźnie stanowią, że ugoda musi być najpierw potwierdzona przez sąd. Dopiero po uzyskaniu sądowego potwierdzenia będzie można wystąpić o wydanie ETE. Dzięki temu ugoda będzie wykonalna w innym państwie członkowskim (np. na Litwie) bez żadnego dodatkowego postępowania, a ponadto sąd innego państwa UE nie będzie mógł jej kontrolować pod względem merytorycznym.

MK

Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia europejskiego tytułu egzekucyjnego (Dz.U. L 143 z 30.4.2004).

. Zasadą jest, że o właściwości sądu decyduje miejsce zamieszkania pozwanego. Jednak od tej reguły istnieją wyjątki. W przypadku zobowiązań umownych można pozywać kogoś w sądach właściwych dla miejsca wykonania zobowiązania. Zatem francuskiego sprzedawcę można pozwać w Niemczech, jeśli to właśnie tam miał być dostarczony samochód. Jeśli Francuz wniesie sprawę do sądu i będzie ona dotyczyła identycznego sporu, to obowiązywać będzie zasada "kto pierwszy, ten lepszy". To znaczy, że sąd, przed którym wytoczono powództwo później, musi zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez drugi sąd decyzji w sprawie ustalenia jurysdykcji. Będzie kontynuować sprawę, tylko gdy sąd, do którego najpierw został skierowany pozew, uzna się za niewłaściwy.

EI

Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12 z 16.1.2001).