Prawo krajowe decyduje, co jest poważnym przestępstwem
Kradzież telefonu może być kwalifikowana jako poważne przestępstwo i uzasadniać udzielenie prokuraturze dostępu do danych telekomunikacyjnych takich jak geolokalizacja czy wykaz połączeń. Jednocześnie jednak sąd wydający na to zgodę każdorazowo powinien przeprowadzić indywidualną ocenę, kierując się wagą konkretnego przestępstwa i okoliczności faktycznych sprawy – uznał rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Włoska prokuratura wszczęła z urzędu śledztwo w sprawie kradzieży telefonu komórkowego. Aby ustalić sprawców, wystąpiła do sądu, by ten udzielił zgody na pozyskanie danych telekomunikacyjnych od wszystkich operatorów. Chodziło o szczegółowe informacje na temat geolokalizacji telefonów, tego, z jakimi numerami się łączyły, ewentualnie odbierały czy wysyłały wiadomości, lecz także tego, na jakie strony internetowe z nich wchodzono. Sąd, który miał podjąć decyzję w tej sprawie, nabrał wątpliwości, czy włoskie prawo jest zgodne z unijną dyrektywą 2002/58/WE o prywatności i łączności elektronicznej. Przewiduje ona wyjątek od zasady poufności danych telekomunikacyjnych w przypadku poważnych przestępstw. Prawo włoskie uznaje za takie przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, w których górna granica to co najmniej trzy lata więzienia. Sąd zastanawia się, czy jest to dopuszczalne, gdyż oznaczałoby to, że prokuratura może pozyskiwać dane telekomunikacyjne przy stosunkowo drobnych kradzieżach, np. telefonu czy roweru.
Rzecznik generalny w swej opinii zgodził się ze stanowiskiem 10 państw oraz Komisji Europejskiej, zgodnie z którym ustalenie tego, które przestępstwa są poważne, należy do prawodawstwa krajowego.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.