PLN + LIBOR to naruszenie prawa unijnego
W toczącej się dyskusji w kontekście sporów frankowych o możliwościach stosowania stawki LIBOR do wierzytelności wyrażonych w złotych polskich warto przyjrzeć się perspektywie zgodności takiego rozwiązania z prawem unijnym. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszu inwestycyjnego i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (BMR) ma swoje korzenie w manipulacji LIBOR-em, których wynikiem było nieoddawanie przez ten wskaźnik realiów rynkowych. Stąd silnie ochronny charakter przepisów BMR, który wyraża się m.in. w powiązaniu odpowiedniego stosowania wskaźników referencyjnych z właściwymi dla nich realiami gospodarczymi.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 BMR: „podmiot nadzorowany (w tym bank krajowy) może stosować w Unii wskaźnik referencyjny lub zestaw wskaźników referencyjnych, jeżeli wskaźnik referencyjny opracowuje administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii i wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 36, lub wskaźnik referencyjny, który wpisano do rejestru, o którym mowa w art. 36”. Przy czym zgodnie z art. 27 lit. a to administrator wskaźnika referencyjnego w swoim oświadczeniu wyraźnie i jednoznacznie definiuje rynek lub realia gospodarcze, których pomiar jest celem wskaźnika referencyjnego, oraz okoliczności, w jakich pomiar ten może stać się niewiarygodny. W zakresie zdefiniowania rynku lub realiów gospodarczych mieści się również określenie waluty, dla której pomiar jest dokonywany.
Dokonując wykładni tych przepisów, sięgnijmy jeszcze do motywów BMR. Motyw 27 wskazuje, że „dokładność i wiarygodność wskaźnika referencyjnego przy pomiarze realiów gospodarczych, których pomiar jest celem tego wskaźnika referencyjnego, zależy od zastosowanej metody i danych wejściowych. Niezbędne jest zatem przyjęcie przejrzystej metody, która zapewnia wiarygodność i dokładność wskaźnika referencyjnego. Taka przejrzystość nie oznacza publikacji wzoru stosowanego do wyznaczania danego wskaźnika referencyjnego, lecz raczej ujawnianie elementów wystarczających do tego, aby zainteresowane podmioty mogły zrozumieć, w jaki sposób otrzymano wskaźnik referencyjny, oraz dokonać oceny jego reprezentatywności, adekwatności i przydatności do zamierzonego stosowania”. Motyw ten zatem w sposób jednoznaczny wskazuje na istnienie korelacji pomiędzy reprezentatywnością, adekwatnością i przydatnością wskaźnika referencyjnego a jego stosowaniem. Dlatego tak dużą odpowiedzialność nałożono na administratorów nadzorowanych przez odpowiednich regulatorów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.