SN i NSA – odmienne oceny statusu sędziego powołanego z udziałem obecnej KRS
T rwający od kilku lat spór o kształt władzy sądowniczej przeszedł w kolejną fazę. Jej źródłem stały się rozbieżności w sposobie odczytania i wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 19 listopada 2019 r., w szczególności dotyczące zakresu oceny kryteriów niezależności Krajowej Rady Sądownictwa i Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.
Z jednej strony SN w składzie połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych 23 stycznia 2020 r. (sygn. akt BSA I-4110-1/20) w sentencji uchwały stwierdził, że nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 par. 1 pkt 2 kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa (art. 379 pkt 4 kodeksu postępowania cywilnego – k.p.c.) ma miejsce, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego SN na wniosek obecnej, zdaniem połączonych izb źle obsadzonej, Krajowej Rady Sądownictwa – KRS (bezwzględna wadliwość obsady SN), a w odniesieniu do składu sądów powszechnych albo wojskowych „wadliwość procesu powoływania” może w tym ujęciu prowadzić do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności sądu (względna wadliwość obsady sądu).
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.