Marek Dobrowolski

Francuski parlament domaga się skierowania umowy z Mercosurem do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w celu sprawdzenia zgodności umowy z traktatami UE. Umowa, na którą Unia już się zgodziła, ma zostać podpisana 17 stycznia.

Działania i wyrażane publicznie opinie niektórych sędziów Sądu Najwyższego wywołują poważne zaniepokojenie.

Konstrukcja dwóch kategorii sędziów – konstytucyjnych i ustawowych – nie ma najmniejszego oparcia w przepisach Konstytucji RP.

Trwające w całej Europie protesty rolników mają swoje źródło w realizowanej przez UE polityce klimatycznej (osławiony Zielony Ład) oraz w przyjętej strategii wobec Ukrainy. Wydaje się, że jest to pierwszy od wielu lat tak znaczący sprzeciw wobec polityki prowadzonej przez UE. W Polsce zaś, na co warto zwrócić uwagę, nigdy jeszcze działania UE nie były kwestionowane na tak dużą skalę.

W ostatnim okresie w przestrzeni publicznej pojawia się coraz więcej informacji na temat przypuszczalnych działań, jakie większość rządowa zamierza podjąć wobec Trybunału Konstytucyjnego. Na szczególną uwagę zasługuje propozycja zmian w Konstytucji RP w tym zakresie.

Od pewnego czasu w przestrzeni publicznej lansowana jest teza, jakoby Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych (dalej IKN) stanowiła „klasyczny sąd specjalny”. Sugestie takie nasiliły się bezpośrednio po stwierdzeniu przez sędziów tej izby niezgodności z prawem postanowień marszałka Sejmu o wygaśnięciu mandatów poselskich dwóch posłów obecnej opozycji parlamentarnej (sygn. akt: I NSW 1267/23, I NSW 1268/23). 

Postanowienie SN w sprawie wyłączenia jednego z sędziów SN (wydane jedno-osobowo przez SSN Włodzimierza Wróbla) spotkało się z żywą reakcją opinii publicznej (np. M. Kryszkiewicz, „Izba SN to supersąd?”, DGP nr 215/2023). Przy czym główną uwagę komentatorów skupił wątek, który dla przedmiotu rozstrzygnięcia miał znaczenie drugorzędne. Chodzi mianowicie o kwestię statusu Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych (IKN).