Unijna i rządowa ofensywa socjalna

Wspólnotowa płaca minimalna, prawo do „odłączenia się” po godzinach pracy, likwidacja luki płacowej - to tylko przykładowe rozwiązania z zakresu zatrudnienia i polityki społecznej, których wdrożenie (w ostatnich miesiącach) zapowiedziała UE. A to nie koniec zmian, bo zgodnie z ambitnym planem Brukseli do 2030 r. co najmniej 78 proc. obywateli Unii w wieku 20-64 ma mieć zatrudnienie, a liczba tych zagrożonych ubóstwem ma zmniejszyć się o 15 mln.

Zadowolone mogą być związki zawodowe, ale socjalne inicjatywy budzą coraz większe obawy po stronie firm. W ubiegłym miesiącu organizacje pracodawców z siedmiu krajów członkowskich (w tym Polski) wystosowały list otwarty do Komisji Europejskiej, w którym sprzeciwiły się harmonizowaniu polityki społecznej na poziomie UE. Okazją do kolejnych rozmów w tej sprawie będzie szczyt wspólnotowy w Porto (7-8 maja br.). Zrzeszenia pracodawców już zapowiadają, że będą zadawać pytania o granice prawodawstwa UE w zakresie polityki społecznej i sprawdzać, czy państwa członkowskie chcą „dążyć do unii socjalnej”. Bez względu na ostateczny kształt działań Brukseli prospołeczne zmiany w sferze zatrudnienia i tak zostaną wprowadzone w Polsce. Zapowiada je bowiem też rząd m.in. w ramach Nowego Ładu oraz Krajowego Planu Odbudowy.