Brak prawa do poznania wszystkich dokumentów. ETPC o locie MH17

Skarżącymi były dwie organizacje medialne oraz dziennik, które domagały się dostępu do materiałów dotyczących sposobu, w jaki rząd reagował na zestrzelenie samolotu Malaysia Airlines MH17 nad wschodnią Ukrainą 17 lipca 2014 r. Wnioski o dostęp do informacji dotyczyły prac dwóch ciał antykryzysowych uruchomionych po katastrofie – komitetu ministerialnego z udziałem premiera i ministrów oraz komitetu międzyresortowego złożonego z wysokich urzędników. Minister bezpieczeństwa i sprawiedliwości zidentyfikował 225 dokumentów mieszczących się w zakresie wniosków. Część z nich ujawniono w całości lub po redakcji, ale 79 dokumentów – w tym protokoły z posiedzeń obu komitetów – nie zostało udostępnionych. Odmowę uzasadniano m.in. potrzebą ochrony swobodnej wymiany poglądów w ramach organów odpowiedzialnych za zarządzanie kryzysowe, ochroną procesu decyzyjnego, obecnością danych osobowych, relacjami międzynarodowymi oraz bezpieczeństwem personelu działającego w strefie katastrofy.

Rada Stanu (pełniąca w systemie niderlandzkim m.in. funkcję głównego sądu administracyjnego) uznała, że interesy przemawiające za odmową przeważały nad interesem publicznym w ujawnieniu. Podkreśliła, że choć dostęp do informacji publicznej jest zasadą, to ustawa przewiduje wyjątki, a odmowa oparta na ustawowej przesłance co do zasady może być zgodna z art. 10 Konwencji. Skarżący nie zdołali przekonać sądu, że w sprawie zachodziły szczególne okoliczności uzasadniające szerszy dostęp.