Państwo może zakazać oferowania hazardu przez internet

Upoważnienie choćby tylko jednego podmiotu w kraju do oferowania hazardu w sieci jest we Wspólnocie legalne pod warunkiem, że służy zwalczaniu oszustw i innych przestępstw. Wątpliwości w tej sprawie pojawiły się w Portugalii. W kraju tym bowiem po to, by zapobiec wykorzystywaniu gier losowych przez internet w celach oszukańczych lub przestępczych przepisy powierzają ich oferowanie organizacji non profit pod nazwą Santa Casa da Misericórdia de Lisboa. Ów Święty Dom Miłosierdzia z Lizbony kontrolowany przez rząd od lat miał wyłączne prawo organizowania i przeprowadzania loterii, gier lotto i zakładów sportowych.

Jednocześnie przepisy dotyczące hazardu przewidują w Portugalii wysokie grzywny dla przedsiębiorców naruszających to prawo wyłączności lub reklamujących gry. Dlatego za obydwa te przewinienia zostały nałożone kary w wysokości 74,5 tys. oraz 75 tys. euro na spółkę Bwin, prywatne przedsiębiorstwo gier on-line z siedzibą na Gibraltarze oraz na portugalską ligę futbolu zawodowego (Liga Portuguesa de Futbol Professional).

Sąd karny I instancji w Porto (Tribunal de Pequena Instância Criminal do Porto), do którego Bwin i Liga zaskarżyły grzywny, powziął wątpliwości co do zgodności portugalskiej regulacji z prawem Unii Europejskiej. Zapytany o to Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że swoboda przedsiębiorczości oraz swoboda przepływu kapitału nie znajdują zastosowania w tej sprawie. I mimo że prawo portugalskie stanowi ograniczenie swobody świadczenia usług, to jednak państwo może ustanowić tego rodzaju regulacje, jeżeli są uzasadnione takim nadrzędnym interesem jak dobro ogólnospołecze.

Nakładane przez państwa ograniczenia muszą być jednak właściwe dla realizacji określonych celów, a także nie powinny wykraczać poza konieczne środki dla ich osiągnięcia. Poza tym nie mogą nikogo dyskryminować.

ETS przypomniał, że sektor gier losowych jest szczególnie wrażliwy na oszustwa i stanowi łakomy kąsek dla zorganizowanej przestępczości m.in. ze względu na wysokość zbieranych i wygrywanych sum.

Tymczasem przedsiębiorca z siedzibą w innym państwie nie może być wystarczająco dobrze kontrolowany w kraju, w którym oferuje gry i zakłady. Co więcej, z powodu braku bezpośredniego kontaktu pomiędzy konsumentem a prowadzącym gry dostępne w internecie łatwiejsze są tu oszustwa niż w wypadku hazardu oferowanego na rynku tradycyjnym.

Trybunał nie wykluczył też ryzyka związanego z pokusą wywierania wpływu na wynik gier, w stosunku do których sponsor zbiera zakłady. Dlatego uznał, że zakazanie podmiotom takim jak Bwin oferowania gier losowych przez internet można uznać za uzasadnione.

Teraz ta wyraźnie wyartykułowana zasada obowiązuje wszystkie organy administracji, sądy i prywatne podmioty we Wspólnocie.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk

ETS z 8 września 2009 r. w sprawie C 42/07