Znak towarowy powinien być używany na rynku

Jeżeli właściciel znaku towarowego umieszcza ten znak na przedmiotach oferowanych przez niego nieodpłatnie nabywcom jego towarów, to znak ten nie jest rzeczywiście używany w odniesieniu do klasy towarów, do której należą wspomniane przedmioty - orzekł ETS w wyroku z 15 stycznia 2009 r. w sprawie Silberquelle GmbH/Maselli-Strickmode GmbH.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o znakach towarowych i zakresu pojęcia rzeczywistego używania znaku towarowego. Zawisła ona przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości w wyniku pytania prejudycjalnego skierowanego przez sąd austriacki. Maselli prowadzi sprzedaż tekstyliów. Jest właścicielką znaku towarowego WELLNESS zarejestrowanego między innymi dla napojów bezalkoholowych oraz odzieży. Maselli promuje swoje ubrania w ten sposób, że do odzieży załącza nieodpłatnie napoje bezalkoholowe WELLNESS-DRINK. Spółka Silberquelle zajmuje się handlem napojami bezalkoholowymi. Wniosła ona wniosek o wykreślenie z austriackiego rejestru znaków towarowych znaku towarowego WELLNESS w zakresie napojów bezalkoholowych, wskazując, że Maselli nie używa rzeczywiście tego znaku towarowego.

Pod pojęciem rzeczywistego używania w rozumieniu dyrektywy o znakach towarowych należy rozumieć faktyczne, zgodne z podstawową funkcją znaku towarowego, jaką jest zagwarantowanie konsumentowi, że towar oznaczony danym znakiem towarowym pochodzi z określonego przedsiębiorstwa, umożliwiając mu odróżnienie tego towaru od towarów mających inne pochodzenie handlowe. Europejski Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że z uwagi na liczbę zarejestrowanych znaków towarowych oraz mogące występować między nimi kolizje konieczne jest, aby utrzymanie praw przyznanych przez znak towarowy w odniesieniu do danej klasy towarów było możliwe wyłącznie wówczas, gdy znak ten używany jest na rynku towarów należących do tej klasy. Zdaniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przesłanki tej nie można uznać za spełnioną, w sytuacji gdy przedmioty promocyjne oferowane są jako rekompensata za nabycie innych towarów i w celu promowania sprzedaży tych ostatnich. W takim przypadku bowiem wspomniane przedmioty nie podlegają dystrybucji mającej na celu penetrację rynku towarów należących do tej samej klasy, co one. W takich okolicznościach umieszczenie znaku towarowego na takich przedmiotach nie przyczynia się ani do wykreowania rynku zbytu dla nich, ani nawet, w interesie konsumentów, nie pomaga odróżnić ich od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw.