Prawa do piosenek Boba Dylana

Czas ochrony przewidziany dla fonogramu w Dyrektywie nr 2006/116 ma zastosowanie także wówczas, gdy dany przedmiot ochrony nigdy nie był chroniony w państwie członkowskim, w którym ochrona jest poszukiwana - orzekł ETS w wyroku z 20 stycznia 2009 r. w sprawie Sony Music Entertainment (Germany) GmbH / Falcon Neue Medien Vertrieb GmbH,

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego został wydany w ramach sporu o ochronę praw pokrewnych prawu autorskiemu. Falcon rozpowszechnia dwa fonogramy z nagraniami utworów Boba Dylana - Bob Dylan - Blowin' in the Wind oraz Bob Dylan - Gates of Eden. Oba albumy zostały opublikowane w USA przed 1 stycznia 1966 r. (datą wejścia w życie w Niemczech ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Sony wniosła o zakazanie spółce Falcon zwielokrotniania lub zezwalania na zwielokrotnianie oraz rozpowszechniania lub zezwalania na rozpowszechnianie tych fonogramów, a ponadto o zobowiązanie spółki Falcon do udzielenia informacji oraz o stwierdzenie, że ciąży na niej obowiązek naprawienia szkody. Sony wykazała, że prawa pokrewne do prawa autorskiego (prawa do zwielokrotniania i rozpowszechniania fonogramów) Boba Dylana zostały na nią przeniesione. Falcon podnosiła natomiast, że w odniesieniu do albumów Boba Dylana nagranych przed 1 stycznia 1966 r. nie istnieją w Niemczech żadne prawa producenta fonogramów, gdyż sporne fonogramy nigdy nie były chronione na terytorium Niemiec. Rozpatrujący sprawę sąd krajowy poprosił ETS o wyjaśnienie, czy czas ochrony przewidziany w art. 10 Dyrektywy 2006/116 ma zastosowanie do przedmiotów ochrony, które nigdy nie były chronione w państwie członkowskim.

ETS przypomniał, że na podstawie Dyrektywy 2006/116 prawa producentów fonogramów wygasają po upływie pięćdziesięciu lat od momentu, w którym dokonano zapisu (art. 10). Ów 50-letni czas ochrony praw producentów fonogramów ma zastosowanie do danego przedmiotu ochrony, jeżeli lipca 1995 r. podlegał on ochronie w co najmniej jednym państwie członkowskim na podstawie przepisów krajowych dotyczących prawa autorskiego i praw pokrewnych. Wspomniany przepis nie wymaga przy tym, aby to państwo członkowskie było państwem, w którym poszukiwana jest ochrona przewidziana Dyrektywą 2006/116. ETS zauważył ponadto, że motywy Dyrektywy 2006/116 wskazują na znaczne różnice między prawami krajowymi, które mogą utrudniać swobodny przepływ towarów i swobodę świadczenia usług oraz zakłócać konkurencję w ramach wspólnego rynku. W celu zapewnienia prawidłowego działania rynku wewnętrznego dyrektywa ta służy zharmonizowaniu prawa państw członkowskich w taki sposób, aby czas ochrony był identyczny w całej Wspólnocie Europejskiej. W tych okolicznościach ETS uznał, że taka wykładnia art. 10 Dyrektywy 2006/116, zgodnie z którą spełnienie przesłanki stosowania tego przepisu jest uzależnione od wcześniejszego istnienia ochrony wynikającej z krajowych przepisów państwa członkowskiego, w którym poszukiwana jest ochrona wynikająca z dyrektywy, nawet jeśli taka ochrona została wcześniej przyznana w innym państwie członkowskim, nie jest zgodna ani z samym brzmieniem tego przepisu, ani z celem dyrektywy. Dlatego ETS orzekł, że ochrona obejmuje 50 lat od momentu utrwalenia nawet w państwie, w którym prawo producenta fonogramu nigdy nie było chronione.