Opakowania importowanych leków

W razie ustalenia, że przepakowanie leku jest niezbędne do dalszej sprzedaży w państwie przywozu, trzeba pamiętać, że operacja ta nie może szkodzić renomie znaku towarowego ani renomie jego właściciela - orzekł ETS w wyroku z 22 grudnia 2008 r. w sprawie The Wellcome Foundation Ltd./Paranova Pharmazeutika Handels GmbH

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 89/104/EWG o znakach towarowych. Wniosek został przedstawiony z okazji sporu pomiędzy The Wellcome Foundation Ltd, właścicielką austriackiego znaku towarowego Zovirax, a Paranova Pharmazeutika Handels GmbH. Zovirax został wprowadzony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego przez Wellcome. Jednocześnie był przedmiotem przywozu równoległego dokonanego przez Paranovę i w nowym opakowaniu był sprzedawany przez nią w Austrii. Paranova jest hurtownikiem leków. Handluje głównie w Austrii lekami oznaczonymi marką Zovirax, które zostały wprowadzone do obrotu w państwach członkowskich EOG przez Wellcome i wykupione przez spółkę dominującą Paranovy w ramach zwyczajowego obrotu rynkowego lekami. Paranova handluje tymi lekami w nowym opakowaniu, które wygląda zupełnie inaczej niż opakowanie produktu oryginalnego. Na opakowaniach Paranovy jej firma jest wytłuszczona, a nazwa producenta wypisana zwyczajną czcionką. Jest to typowe opakowanie leków Paranovy. Wellcome zażądała uprzedzania jej o takiej zmianie opakowania Zoviraksu. Sprawa trafiła do sądu austriackiego. Ten zapytał ETS, czy wygląd nowego opakowania należy oceniać w świetle zasady możliwie najmniejszej ingerencji, czy też (jedynie) z uwagi na to, czy jest ono zdolne zaszkodzić renomie znaku towarowego i jego właściciela.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości odwołał się do wyroku w sprawie Bristol Myers Squibb z 11 lipca 1996 r. Stwierdzono w nim, że właściciel znaku towarowego może zasadnie sprzeciwiać się dalszej sprzedaży produktu leczniczego, jeżeli importer przepakował go i ponownie umieścił na nim znak towarowy, chyba że zawiadomi on właściciela znaku przed wprowadzeniem przepakowanego produktu do sprzedaży i dostarczy mu - na żądanie - próbkę. Pozwala to właścicielowi znaku sprawdzić, czy przepakowanie nie wpływa na stan produktu i czy nowy wygląd produktu nie szkodzi renomie znaku towarowego. ETS zauważył, że wymóg, by przepakowanie leku było niezbędne przy dalszej sprzedaży w państwie członkowskim importera, odnosi się wyłącznie do przepakowania, a nie do sposobu lub stylu, w jakim zostało ono dokonane. Zatem przepakowanie nie może być oceniane według kryterium, zgodnie z którym ingerencja w znak towarowy powinna być możliwie najmniejsza. Ochrona właściciela znaku towarowego jest wystarczająco zagwarantowana przez to, że wygląd przepakowanego towaru nie może szkodzić renomie znaku towarowego ani jego właściciela.